رواية أحببت بصيرته(ج الأخير) بقلم مريم نصار

نجوان : ماشيه معاه . وكشرت عينيها بعدم فهم . ايه؟ ملف ؟ انت مقولتليش ع اى ملف ..

شريف : اخدها المكتب . وقفل الباب . وشدها عليه وحاوطها من وسطها .

نجوان : شهقت بحرج . شريف انت بتعمل ايه؟

شريف : بمكر .. اممم بقى انا بشكل خطر عليكى ؟

نجوان : بلعت ريقها بتوتر .احم ياعم انا بهزر.

شريف : ياعم . وماله بس اعرفى بقى انى خطر عليكى فعلا . ومش هتخرجى من المكتب غير باعتذار مؤقت ..

نجوان : فتحت عينيها بدهشه . هنا ؟

شريف : رفع حاجبه . هو الاعتذار عايز مكان معين ؟ تحبى نطلع فوق؟

نجوان : لااا … انت اكيد شارب حاجه ؟ هعتذر وهنا ؟

شريف : باسها ف خدها انا قولت اعتذار مؤقت مقولتش اعتذار رسمي ..

نجوان : غمضت عينيها بحرج . طيب انا هعتذرلك بس مش دلوقتي..

شريف : تؤ حالا ..

نجوان : قلبها بيدق . وغمضت عينيها وقربت من شريف وباسته ..

شريف : حط جبينه ع جبينها . نجوان جننتينى انا بحبك اكتر من نفسي ..

نجوان : اتنهدت بحب . وانا بموت فيك ياشريف ..

———————-بقلمى مريم نصار

ف مكان تانى ..

سليم : اتصل ع فتون . حبيبتي انتى خلصتى شغلك؟

فتون : ايوه ياحبيبى . انت فين ؟

سليم : شاور ليها. انا قدام المدرسه وشايفك تعالى ..

فتون : شاورت ايوه شوفتك . ثوانى جايه ..

سليم : فتح ليها الباب ..

فتون : ركبت وباسته من خدو . وحشتنى ..

سليم : وانتى كمان ياروحي وحشتيني . واتحرك بالعربيه.

فتون : حياة دلوقتى اكيد بتعيط ومعذبه ماما .

سليم : لأ متقلقيش . فريده وبطه معندهمش حاجه غير حياة ..
وكمان نجوان معاهم وفريده الصغيره . يعنى متشغليش بالك ..

فتون : بصت ع الطريق ايه دا؟ انت رايح فين. ده مش طريق البيت ..

سليم : عارف .. انا خطفتك ههههه.

فتون : ههههه بجد وانا موافقه بس اخطفنى انا وحياة ماينفعش انا لوحدي ..

سليم : ف الخطفه الكبيره بقى ههههه .

وبعد شويه . ركن ع جمب . ثوانى . وطلع شريط ستان ..

فتون : كشرت عينيها. ف ايه انت وقفت هنا ليه ؟

سليم : تعالى بس انزلى ..

فتون : نزلت . واستغربت انت ربطت عينيا ليه ف ايه بجد ياسليم؟

سليم : تعالى امشي معايه وبعدين هو انا مش قولتلك خاطفك . انتى رهينه متعبه ع فكره و بتتكلمى كتير . المفروض تخافى منى .

فتون : هههههههه . اخاف منك انت؟ . تؤ انت خاطف قمر ومز وعجبنى . وانا موافقه ع الخطفه دى وياريت تخطفنى كل يوم .