رواية أحببت بصيرته(ج8) بقلم مريم نصار

نجلاء : قامت بزعل عينى عليكى يافتون . ربنا ديما بيحطك ف اختبارات صعبه . وقولنا اخيرا هترتاح . يلا يابنتى ربنا ما يحوجها لحد .

حنين : مسكت ايد امها .. وبصت ل سليم بخذلان كبير وقالت . بكره هتعرف انك خسرت واحده بميت راجل. اتفضل الاشعه بتاعتك اهي وسابتها ع الكرسي ومشيت مع امها .

سليم : ضرب بايدو ع الحيطه . وبينهج بغيظ. وقال طاااهر.

طاهر : افندم ياسليم باشا.

سليم : خد الاشعه دى قطعها وارميها أو أحرقها . مش عايز يكون ليها اثر…

شريف : سليم انت بتقول ايه؟

سليم : بنبره مخيفه . سمعت انا قولت ايه ياطاهر ؟؟؟

طاهر : بتوتر تحت امرك ياسليم باشا.. واخد الاشعه ورماها ف الباسكيت..

نجوى : خرجت من الاوضه . وبتعيط . امك مبتردش عليا ياسليم . فريده مبتتكلمش ياروحي عليكى يختى وعيطت .

سليم : عايز يهرب لأبعد مكان . عايز هدووء . مش متحمل جواه صراع كبير ..

نجوى : اسمع ياسليم . انا هاخد اختى معايه البلد . انا هراعيها واخلى بالى منها ومن علاجها . دى خيرها عليا .

سليم : مسح وشه بايديه بتعب . مش هينفع يانجوى امى لازم تبقى معانا خليكى انتى هنا..

نجوى : ياريت يبنى بس انت عارف . مسؤوليات جوزى . والولاد ف المدارس وصعب انى اروح واجى كل يوم ده سفر . بالله عليك خلينى اخدها عندى . دى امي بقولك وصعب عليا انى اسيبها ف الظروف دى . وانت بتروح الشغل . وهي عايزه رعايه ..

سليم : بخنقه ايه رايك ياشريف ..

شريف : والله يا سليم الل انت شايفه . واهم حاجه مصلحتها .

سليم : بس ده سفر وصعب انى اسافر . وانت كمان عندك شغلك ..

نجوى : يسيدى هطمنكو بالتليفون . هي يعنى عند حد غريب . وتبقى تعالى يوم الاجازه . هاا قولتو ايه ؟

سليم : خلاص ماما هتخرج انهردا و انا هتصرف وهتسافرى البلد انهردا ف إسعاف مجهزه . شكرا جدا يانجوى . وياريت تهتمى بيها انا عارف انك مش هتقصري بس دى مهما كان امى ..

نجوى : ربتت ع ايدو متقلقش . فريده جوه عينيا . ويمكن الجو هناك يخليها تتحسن بسرعه ..

سليم : بتعب .. الدكتور قال محتاج لمعجزه عشان ترجع تتكلم . فريده خلاص مش هتتكلم تانى . المهم انا هتصرف ..

نجوى : طيب ياحبيبى خلى املك ف الله كبير . وانا هتصل ع عزيزه تجهز هدوم فريده وعلاجها .. بالاذن هدخل تانى اطمن عليها . وقامت ودخلت ..