رواية لعبه في يده(الفصل الحادي والعشرون إلى الأخير)بقلم يسرا مسعد | Complete Novel – Reading App
جاسر : هه ..لا ابدا انا كويس
زياد: شكلك فى دنيا غير الدنيا
رن جرس هاتف جاسر فقال زياد : طيب هترد ولا هتفضل سرحان كتير
انتبه جاسر واخرج هاتفه ليجد رقما غريبا يتصل به فرد قائلا : الو
جاءه صوت امرأه باكيه قائله : ايوا ..جاسر معايا ؟
جاسر : ايوا يا افندم ..مين معايا
المرأه ببكاء : انا سيرين اخت سالى
جاسر بانزعاج : اهلا ..اهلا يا سيرين ..خير فى ايه ؟ مالك؟
سيرين : بابا تعب اووى والاسعاف جت اخدته على المستشفى… ياريت تجيب سالى وتيجوا بس ماتقولهاش عشان ماتقلقش
جاسر بصوت مرتفع : ايه ..طيب طيب حالا انتو فى مستشفى ايه ؟
سيرين : مركز القلب فى سموحه ..هما دخلوه اوضه العمليات
جاسر : ربع ساعه ونكون عندكم ..سلام
اغلق جاسر الهاتف فقال زياد : خير يا جاسر مين فى المستشفى
جاسر : حمايا
زياد : لا حول ولا قوة الا بالله
جاسر : انا ماشى ..خد بالك من سليم يا زياد
زياد : ماتقلقش فى عنيا
غادر جاسر مسرعا ووصل الى منزله فى غضون عشر دقائق غير عابئ بكم المخالفات المروريه التى سجلت ضده
وصعد درج المنزل بسرعه فائقه واتجه الى غرفه سالى وفتح الباب ودخل ليجد سالى جالسه فى هدوء
فقال لها : تحبى اخدك تزورى اهلك
نظرت له سالى بدهشه بالغه فقالت : خمس دقايق واجهز
بالفعل كانت الخمس دقائق التى استغرقتها سالى فى اللبس ونزلت الدرج شاعره بمشاعر مختلطه من السعاده والحسره سويا فهى لم تتوقعه ان يهم جاسر بالتخلص منها بتلك السرعه
غادرت سالى برفقه جاسر الذى كان التوتر ظاهر بوضوح على محياه لاحظت سالى ان الطريق الذى يسلكه جاسر مغاير تماما للطريق الى منزل ابويها
فقالت : انت رايح فين دى مش سكه البيت
نظر لها جاسر بقلق وقال بصوت متوتر : الحقيقه بابا تعبان شويه وراح المستشفى وهنروح نطمن عليه
قالت سالى بفزع : ايه ..وماقولتليش ليه ..طيب يالا بسرعه …ياحبيبى يا بابا ..تعب ازاى يعنى ؟
جاسر : مش عارف يا سالى بس اهدى شويه ان شاء الله هيكون كويس ماتقلقيش ..القلق غلط عليكى
اخذت سالى فى البكاء بينما قاد جاسر السياره شاعرا بالقلق والخوف على زوجته بشده حتى وصل اخيرا
دخل جاسر برفقته سالى وسأل مكتب الاستقبال فأدلوه على غرفه العمليات
سارت سالى الى جواره مسرعه حتى وصلت الى حيث اختها وامهما الباكيين فقالت لهما : خير يا ماما بابا عامل ايه؟
