رواية لعبه في يده(الفصل الحادي والعشرون إلى الأخير)بقلم يسرا مسعد | Complete Novel – Reading App
جاسر : سبحان الله …ربنا يرحمه برحمته يارب
سالى : اامين
مجيده : انا هقوم اتصل بأختك عشان زمانها قلقانه عليكى اووى
خرجت مجيده من الغرفه تاركه سالى وجاسر بمفردهما
نظر جاسر الى زوجته بعمق وقال لها : لسه حاسه انك تعبانه ؟
سالى : يعنى
جاسر :حاسه بوجع ..بسبب الاجهاض؟؟؟
سالى : ضهرى بس واجعنى شويه
ثم ابتدأت سالى فى البكاء من جديد فكفف جاسر دموعها وقال : بتعيطى ليه دلوقتى ؟
سالى ببكاء حار : كل حاجه راحت
جاسر بتأثر: ليه بتقولى كده ..مش احنا حواليكى اهوه مامتك واختك وولادها ..وانا وسليم كلنا هنفضل جنبك …انا عارف انك كنتى متعلقه بوالدك الله يرحمه بس ده قدر الله ولازم تصبرى …وانا اهوا قبلك ابويا مات وكنت برضه متعلق بيه بس دلوقتى لما بفتكره بترحم عليه ..دا احسنله على فكره من انك تقعدى تعيطى عليه هوا بيتعذب بعياطك ده
ظلت سالى صامته وشعر جاسر انها لا تزال تحمل بعض الكلمات داخلها فسألها : انتى زعلانه عشان البيبى؟
اومأت سالى برأسها وكتمت انفاسها وتساقطت دموعها فاحتضنها جاسر بشده
فقالت سالى : انا ربنا بيعاقبنى عشان ماكنتش راضيه بالحمل
جاسر : لا يا حبيبتى ربنا رحيم ..شال عنك حمل دلوقتى انتى ماكنتيش اده ..اوعى تقولى كده …مش بيقولو وما منع عنك الا ليعطيك؟
امسك جاسر بوجهها ومسح دموعها وقال لها : انا عايزك تنسى كل اللى فات وانا هفضل جنبك طول العمر وربنا يقدرنى واعوضك عن اللى شوفتيه منى قبل كده …انا بحبك اووى يا سالى وبتقطع من جوايا لما اشوف دموعك ..عايزك تبقى ااقوى من كده وتخرجى بالسلامه
نظرت له سالى بحب والقت برأسها فى احضانه ثم قالت بصوت خفيض : تعالى جنبى عايزه انام وانا حاطه راسى على صدرك
ابتسم جاسر وقال مشاكسا : تدفعى كام ؟
نامت سالى فى احضان زوجها الدافئه ودخلت والدتها ونظرت لها بحنان فقال لها جاسر : انا هكلم السواق يجى يوصل حضرتك للبيت ترتاحى
مجيده : لا ا لايمكن اسيبها انا بايته معاها النهارده …لو عايز تروح تشوف اللى وراك ماتقلقش انا هفضل جنبها
جاسر : لا انا هاخد اجازه النهارده وافضل جنبها ..انا بس ماعرفتش هيعملو العمليه امتى ؟
مجيده : ربنا يعديها على خير …انا ماكنتش عامله حسابى على هدوم وكده ليها
ازاح جاسر رأس سالى برفق وقام بهدوء شديد وقال :خلاص يبقى تروحى دلوقتى البيت وهيا نايمه كده وانا جنبها هطلبك السواق يجيلك ..
