رواية لعبه في يده(الفصل الحادي والعشرون إلى الأخير)بقلم يسرا مسعد | Complete Novel – Reading App
اتاها صوت منى قلقا : الو ايوه يا سالى ..ازيك ياحبيبتى
ما ان سمعت سالى صوت صديقتها المقربه حتى بكت من جديد وقالت : منى انا محتجالك اووى …
منى: خير يا سالى ماتخضنيش ..حد تعب ..انتى كويسه …بتعيطى ليه؟
سالى : انا اللى تعبانه يا منى انا اللى تعبانه انا خلاص انتهيت …استحاله اعيش معاه بعد اللى عمله ..انا لازم اطلق يا منى لازم اطلق
منى : فهمينى بس ايه اللى حصل واستهدى بالله كده …حصل ايه يا سالى اتكلمى
سالى بقهره:مش عارفه ااقولك ازاى …مش عارفه …اغتصبنى يا منى
شعرت منى ان قلبها قد قبض : ازاى يعنى ؟ بالعافيه …معقول جاسر يعمل كده …طيب ليه؟
سالى بانكسار : عشان يثبتلى انه راجل …مش كيس جوافه …ولا بأف
منى : انا مش مصدقه ..قولى كلام غير ده …طيب انتى استفزتيه ..مش قادره اصدق
سالى : لاء صدقى انا نفسى مش مصدقه لكن ده اللى حصل ..ده اللى حصلى يا منى… ده اللى حصلى
منى : طيب عشان خاطرى ماتعيطيش كفاياكى عياط يابنتى القهره دى مش كويسه عشانك
سالى : انا اتقهرت… واتكسرت وخلاص …خلاص يا منى مش عارفه اعمل ايه …عاوزه اكلم بابا يجى ياخدنى بس الوقت اتأخر وخايفه عليه
منى : لاياسالى اوعى اوعى تعملى حاجه زى كده
سالى : مش قادره ..طيب قوليلى انتى انا اعمل ايه ..
منى : والله ما انا عارفه ااقولك ايه,.. بس اوعى تقولى لاهلك ..اوعى تجيبلهم سيره على الاقل دلوقتى استنى لما تهدى وشوفى هوا هيتصرف ازاى
سالى : انا خلاص ماعدتش يهمنى فى حاجه …مش طيقاه خلاص بكرهه من كل قلبى
منى بتأثر: انا معاكى وحاسه بكل اللى انتى بتقوليه ده كله بس حاولى تهدى وترتاحى والصباح رباح بكره هكلمك.. ولو عاوزه تجيبى اهلك ياخدولك حقك منه ماشى …ولو ان رأيي انك تستنى ..هوا عمل ايه يعنى ماعتذرلكيش ..وليه يعمل كده ..هوا مش عارف انك كنتى فيرجن
سالى : لاء ماكنش يعرف ..وحتى لو مايعرفش ده عمره ماكان مبرر .هوا اتصدم بس متأخر قووى وقعد يعتذرلى ويقولى انه هوا اللى هيسيب البيت وقعد يترجانى انى ماسيبوش ..بس خلاااص كل ده ولا ليه لازمه عندى انا لازم اطلق لازم ..بكفايه اووى لحد كده …وطظ الطلقه التانيه وطظ فى الناس انا استحاله اعيش مع البنى آدم ده تانى
منى : ربنا يكون فى عونك يا سالى …مش عارفه ااقولك ايه والله ..انا مخى شتّ منى
