رواية لعبه في يده(الفصل الحادي والعشرون إلى الأخير)بقلم يسرا مسعد | Complete Novel – Reading App
سالى : البيه حبسنى ..نزلت تحت لقيته مدى تعليمات للخدامين لا يدخلو حد ولا يخرجونى والبواب قافل عليا بالمفتاح …شوفتى ابو اللى بطنى ..شوفتى عاميله ..وتقوليلى طلاق لاء
منى : ده بعد خبر حملك ..اقولك طلاق الف ومليون لاء كمان ..ماعدتش مصيرك ولا حياتك انتى لوحدك يا سالى…استهدى بالله وقوليله انك حامل يمكن ربنا يهديه اديكى شوفتى كان هيتجنن على سليم ابنه ازاى ..يمكن ربنا يهديه
سالى: لاء مش هقوله لما اشوف هيتعدل معايا منه لنفسه ويعرف انه غلط فيا ولا ايه …ماهو انا لازم يبقالى قيمه عنده والا هيقعد يبيع ويشترى فيا …وياعالم مراته الاولانيه خانته فعلا وطلقها.. ولا من غلبها معاه هجت وسابته وهربت بابنه فراح مطلقها بعد ماطلع عينها ..مش بيقولو اللى تحسبه موسى يطلع فرعون
منى : ياه يا سالى ..انتى بتفتحى على نفسك ابواب مالهاش اخر
سالى : لاء وانتى الصادقه انا بفتح ابواب كانت المفروض تفتح من زمان ..وارجع ااقول غلطتى انى استعجلت ..وبدفع تمنها دلوقتى
منى : ربنا معاكى ياسالى ..ربنا معاكى
سالى : يارب …مع السلامه دلوقتى يامنى …هريح شويه واقوم اكلم بابا
منى : طيب بس براحه هه حتى عشان مايتخضش عليكى
سالى : والله صعبان عليا …ياما قالى على ايه الاستعجال وانا اللى ركبت دماغى ياريتنى كنت سمعت كلامه ..بس خلاص ماعدتش ينفع ندم…هيجى ويمكن البواب مايرضاش يدخله
منى : انا رأيي انك تخليه يكلم جاسر يقوله انه جاى يمكن جاسر يتكسف ويخلى البواب يدخله
سالى: يعنى انتى متخيله انا قايل للبواب ماحدش يدخل ولما بابا يجيلى هيدخله بسهوله اووى كده
منى : جربى يمكن ماكنش قصده ولا كان متعصب الصبح بس دلوقتى هدى مش هتخسرى حاجه
سالى : طيب يا منى طيب ..دوشتك معايا ..مع السلامه
منى : مع السلامه حبيبتى وابقى طمنينى وصلتى لأيه بالله عليكى
سالى : حاضر ..مع السلامه
اغلقت سالى الهاتف واستلقت على السرير واضعه يدها على بطنها بسكون واخذت فى البكاء
*****************************
بعد مرور ساعه اتصل جاسر بالمنزل فردت عليه منيره الخادمه قائله : الو
جاسر : ايوا يا منيره انا جاسر
منيره : اهلا يا بيه
جاسر : هاه الاخبار عندك ايه ..الهانم حاولت تخرج ؟
منيره : ايوا يا بيه بس كانت رايحه الصيدليه لما لقت الباب مقفول كلمت الصيدليه بعتولها الدوا
