رواية أحببت بصيرته(3) بقلم مريم نصار

سحر : واقفه بتتالم من ايد ابوها ..

سميره : جريت عليه . سيبها ياحج . سيبها عيله صغيره مش فاهمه حاجه . انا هفهمها .

محمد : دى عيله صغيره ياسميره ؟ بنتك جايه تعارضنى وتسالنى ليه رفضت حسن . حسن الل كان خاطب فتون ..وعايزانى اوافق ..

سحر : بغيظ . وزعقت . ايوه يعنى كل ده علشان خاطر فتون توقف جوازة بنتك . وصرخت هو انا بنتك ولا فتوووون . كل حاجه فتووون . وحسن سابها . وجالى انا . انت بتستخسر تشوفنى مبسوطه . انت بتحب فتون اكتر منى انت بتكرهنى .انا بكرهاااا وانا موافقه ع حسن انا عايزاااه …..اااااااه .

محمد : بيسمع وعيونه مفتوحه ع الاخر بصدمه . من بنته الل صوتها عالى عليه . وضربها بالقلم . وصرخت . وقال بتحذير . صوتك ده لو سمعته انا مش هتردد انى اقت/لك يابنت سميره فاهمه ولا لأ .
سميره : بتعيط وبتفصل بينهم لكن مش قادره قدام جوزها ..

سحر : بتصرخ انا الل هموت نفسي عشان ترتاااااح . وخللللى فتون تنفعك . انت بتكرهنى . انت حتى مسالتنيش انتى موافقه ولا لااااااااااااااء . انا بكرهكووووو انا هموت نفسي علشان ترتاح يابابا .

محمد : زعق انا بعترف انى فشلت في انى اربيكى . لكن ملحوقه . ومسكها من شعرها . وشدها للاوضه ودخل بيها . ف وسط صريخ سحر وسميره .

محمد : زق سحر ف الاوضه وزق سميره بره. الاوضه . وقفل ع نفسه الباب هو وسحر علشان الصوت . ودخل فضل يضرب ف سحر ..

سحر : بتصرخ . وسميره بتصوت بره باب الاوضه وبتخبط ع الباب .

محمد : بيضربها . انا معرفتش اربيكى علشان خاطر امك الل فرحانه اوي بيكى . مفكره بنتها ملهاش زي . وف الاخر تعلى صوتك ع ابوكى . وبيكمل ضرب فيها .. وقال انتى مفكرانى مش عارف اوقفك عند حدك . وانتى عايزه حسن !!!؟ حسن الى خاطب جارتك .وسابها . سابها وجايلك انتى ليييييه؟ لييييه يابنت الشيخ محمد !!؟ أدى آخرة تربية الحريم ..وكل كلامه ده كان بيضرب فيها وبتصرخ بعلو صوتها ..

محمد : فتح الباب . وكان واضح عليه الغضب . وخرج من غير ما يتكلم وقعد ع الكنبه وبينهج بغضب.

سميره : جريت علشان تدخل ع سحر .
محمد : بصوت عالى وتحذير . رجلك متهوبش ناحيتها فاهمه ياسميره !!!

سميره : رجعت وبصت ل محمد .وقالت بصوت عالى شويه .انت ع آخر الزمن بتضرب بنتى ياحج محمد ؟ وعلشان مين ؟ علشان بنت فاطمه ؟ وايه يعنى أن حسن ساب فتون . ولما شاف بنتى وجه اتقدملها . حسن كفر ولا كفر ؟ ..