رواية أحببت بصيرته(3) بقلم مريم نصار

حنين : بحرج . انا اسفه جدا لحضرتك . والله انا كنت نازله وا … احم كنت ….!!

خالد : بتريقه .. ايوه طبعا . كنتى نازله وانتى بتاكلي ومخدتيش بالك انك نازله ع سلم .
.(وكمل بجديه )
.يعنى وارد جدا حد يكون طالع ع ام السلم . وبعدين كنتي اصبرى لحد ماتنزلى . مش معقول كدا !! .شوفتى بسببك ايه الل حصل . هعمل ايه انا دلوقت .؟
حنين : حست باحراج شديد . ورمت الساندوتش ف الباسكيت . وضغطت ع شفايفها . وعينها لمعت بدموع . وجريت من قدامه ..

خالد : شاف كل ده . وادايق من نفسه . لكن لما جريت . نده عليها . يا انسه . انسه استنى بس .. ولكن اختفت من قدامه . وقال لنفسه . هو انا زودتها ولا ايه ؟ . وبص ع القميص ونفخ بديق .
. اعمل ايه دلوقتي ؟ . اوووف . كويس انى معايا لبس فالعربيه . ونزل . لكن عينيه تلقائيا بتدور ع مدمنة الكاتشب .وملهاش أثر .
. وخرج ركب العربيه والازاز مقفول ومتفيم . وقلع القميص . ولبس واحد تانى . وطلع ودخل المدرسه من تانى . وفتحي حاسس ببلاها .

..

فتون : قابلت حنين وهي ماشيه بسرعه . وراحت وراها ودخلت المكتبه . اله حنين انتى يابت ماشيه ف وشك كدا ليه ؟

حنين : بصتلها بزعل حقيقي . اسكتى يافتون حصل معايه موقف زباله اووي …
فتون : بعدم فهم . موقف ايه ؟ قولى ايه الل حصل؟
حنين : بصي ……………. وحكتلها الل حصل ..
فتون : شقهت . هيييه يخربيتك بهدلتى الراجل .هههههههه . شوفتى اخرت طفاستك .
حنين : بحرج . اله اعمل ايه بس ياتونه؟ . كنت جعانه اوى . بس بصراحه انا مكسوفه جدا .

فتون : بصتلها وكشرت عينيها . بت انتى . من امتى وانتى بتتكسفى ها !؟ وبعدين انتى مردتيش عليه ليه ..؟
حنين : مش عارفه ياتونه . انتى لو شوفتيه .تحسيه ليه رهبه كدا . وساعتها حسيت اني ف نص هدومي . ولما كلمنى بالطريقه دي . حسيت انى مكسوفه اوى وادايقت من نفسي وكمان شكلى كنت واقفه زى الهبله ماسكه الشنطه ف ايد . وايدى التانيه فيها الساندوتش . والكاتشب نازل ع ايدى . شكلى كان زباله بصراحه . لقيت نفسي بجرى من قدامه مره واحده . بس بصراحه قميصه اتبهدل خالص وشكله غالى اوى ..

فتون : طلعت منديل من الشنطه . خدى نضفى ايدك . وفكك خلاص وانسي . تلاقيه ولى أمر طالب هنا . وهيمشي على طول ومش هتقابليه تانى ..!!
حنين : اخدت المنديل . وهمست ولى أمر طالب …!!