رواية خلف الظلال(الفصل السادس والعشرون إلى الأخير) بقلم يسرا مسعد | Complete Novel – Reading App
وليد ببرود : العفو يا باشا انت صاحب مكان …لكن انت عارف سالم بيه واوامره
رفيق صارما: اومره تمشى عليك مش عليا ..وعموما انا مش عايز مشاكل ….فى ورق وحاجات ليا فى المكتب فوق عايز اخدهم عشان مسافر ..
وليد بابتسامه باهته: طيب ماترتاح انت يا باشا وانا اجيبهم لحد عندك
اخرج رفيق رزمه ماليه وقال له : وماله ….دول يا سيدى حق التوصيل …تسمح تعدينى بأه
قبض وليد على المال بسرعه وقال له بجشع : اتفضل ياباشا تحت امرك
دخل رفيق المعرض بخطى واثقه ودارت عيناه فى المكان ولمح رجال سالم وهم يعدون السيارات للتحرك
فالتفت الى وليد الذى كان يتبعه كظله حتى وصلا الى غرفه مكتبه …وقال له رفيق متساءلا : خلاص هتبيعوا العربيات دى ؟
رد وليد : المشترى بتاعهم جاهز ..مبروك ياباشا
رفيق متهكما : مبروك ليه ؟؟ وانا ليا فيه…. دا حتى البيعه اللى فاتت طلعت من المولد بلا حمص
قال وليد مستنكرابصوت منخفض: والله والله يارفيق باشا ولا ليك عليا يمين ..انا كلمت سالم باشا
رفع رفيق يده وقاطعه وقال دون اكتراث : خلاص خلاص ياوليد …كله راح لحاله سيبنى بقى افضى مكتبى وامشى
ربت وليد على جيبه المحمل باموال رفيق و قال له بابتسامه صفراء : هتوحشنا ايامك يارفيق باشا والله
انصرف وليد واغلق رفيق باب الحجره باحكام واتجه الى المسجل واخرج منه الاسطوانه التى عليها تسجيلا باحداث الساعات الماضيه وحمل معه بعض الاوراق للتمويه وانصرف بعدما اغلق غرفته باحكام
وما ان خرج رفيق حتى قال له وليد : خير يا باشا انت لحقت
رفيق ببرود : ااه مش قولتلك شويه ورق ..بس احتمال ارجع تانى بكره او بعده …سلام
وليد دون اكتراث: مع الف سلامه ياباشا نورت
ما ان خرج رفيق من المعرض حتى استقل سيارته وقاد بسرعه فائقه الى ان ابتعد عن ارض المعرض بأكثر من عشره اميال حتى اوقف السياره وخرج منها وقام بالاتصال بحاتم الذى اجابه فورا
فقال له رفيق : معايا السى دى اللى عليها اللى حصل النهارده ..ماعرفتش اتفرج عليها فى المعرض طبعا … اخدتها ومشيت انت فين عشان نعرف نتفرج عليها
حاتم متوترا: انا فى مكتبى… اسمع تعالالى البيت
رفيق بصوت حازم : لاء طبعا مش هينفع تعالى انت قابلنى فى العنوان ده *************** ..دى شقه انا قافلها من زمان.. وهات معاك لاب محترم
