رواية كبريائي يتحدى غرورك(الفصل الواحد والثلاثون إلى السادس والثلاثون)بقلم نورهان محمود | New Episode – Read Online

ليقول اخر : يا عم فكك من امها بقى .. دى شكلها هتوديك فى 60 داهية هى و البيه بتاعها دا

على بسخرية : البت عجبانى .. فيها ايه لما اتسلى شوية و اح*رق قلب البيه عليها

لينظر له الاول و يقول بابتسامة لها معنى : متبقاش واطى و تنسانا دا احنا حبايبك برده يا كبير

يضحك على و يقول : من عنيا احبيب قلبى .. هات بقى السجارة دى عشان اظبط كدااا .. و امخمخ .. ثم قال بغل : بقى انا بض*ربنى قدام الناس ابن ال

******* داا و هى تقولى مبرقصش

اتى الصباح .. استيقظت نيره و وجدت حازم و جاسر جالسين بجانبها و نائمين
نظرت لحازم بعتاب و هذا الكلام يدور بذهنها ” ليه يا حازم كدا .. ليه تخونى و تكسر قلبى .. ليه ؟! .. انا لو كنت سمعت حاجة زى كدا عندك عمرى ما كنت هصدقها بالرغم من انت بعمله و البنات اللى بتغظنى بيهم .. كنت فاكرة ان دا كله هزار .. بس انا شوفت بعينى .. انا اللى غلطانة .. المفروض مكنتش افتح الموبيل .. كنت فضلت على عمايا احسن من العذاب اللى انا فيه دا ” ادارت وجهها للأتجاه الأخر و دموعها تنزل بصمت

دق الباب فستيقظ حازم و جاسر .. اما هى فصتنعت النوم .. دخلت الممرضة و هى تحمل صنية الطعام .. فأخذها منها جاسر و نظر لحازم و قال بجدية : اخرج بره دلوقتى عشان هصحيها

نظر له حازم بضيق و قال بنفعال : بقى دى اخرتها .. بقيت زى الغريب عنها .. دا يمكن كمان الغريب احسن منى عندها .. انا بجد مش فاهم انا عملت ايه لكل دا

جاسر بحدة : حازم انا مش ناقص انا فيا اللى مكفينى .. اخرج بره دلوقتى و نبقى نتكلم بعدين

ذهب حازم و اغلق الباب وراءه بغضب .. فانتفضت نيره من صوت الباب .. ذهب جاسر و قرب الكرسى منها و قال بحنان : حبيبتى اصحى .. نيره .. اصحى

حرك وجهها بتجاهه وجد الدموع تستقر على وجهها فنظر لها و قال : عارف انك صاحية على فكرة

فتحت عينها ببطء و نظرت له

جاسر بعتاب : على فكرة انا زعلان منك جدا

نظرت له بحزن و فتحت فى البكاء

نظر لها و قال بعتاب : انا زعلان منك عشان بتعيطى .. و انتى عايزة تزعلينى اكتر

مسحت دموعها بعفوية بكف يدها و قالت : خلاص مش هعيط اهو

نظر لها و قال بجدية : انتى عارفة انى عمرى ما اعتبرتك اختى .. دايما كنت بعتبرك بنتى الصغيرة .. مع ان الفرق بينا مش كبير بس برده انتى بنتى الصغيرة