رواية قلوب وردية وأقنعة سوداء(ج2) بقلم مروة حمدي

بين طريقين ٦ كانت غادة واقفة ماسكه التليفون مش حاسة بالاثنين ال قلبهم وقع فى رجليهم مستنين باقية كلامها لحد ما فتحى قالها: وايه هو الحل يا غادة. غادة: فتحى انا عمرى مااكون عائق فى علاقتك انت ووالدتك بس برضه بالوضع ده المشاكل كل يوم بينا هتزيد عن اليوم ال قبله نش هنعرف نعيش سوا، فأنا شايفه انه من الأفضل ان انا اكون فى شقه وهى فى شقه بس برضه عشان نكون جنبها وحواليها نشوف شقة فى منطقة قريبة منها، اعدى عليها اشوف طلباتها وانت كمان تعرف تطمئن عليها براحتك يمكن بجواز فاطمه ولما تشوفنى رايحه جايه عليها تقبلنى. قتحى: بس يا غادة انا كده.. قاطعتنه غادة بسرعه: فتحى اوعى تكون مفكر أن الكلام ال بقوله ده سهل عليا انا نفسى بتوجع بس أعمل إيه هات حل وانا معاك. قتحى بصوت مكسور: يظهر ان مفيش حل غير كده فعلا على الأقل فى الوقت الحالي، خلاص يا غادة انا هفاتح والدتى فى الموضوع. غادة: عين العقل يا حبيبى، وبعدين انا شايفة ان خير البر عاجله يعنى مهدلها عشان نعرف ناخد راحتنا واحنا بندور على شقة حلوة فى المنطقة عندكم ده موال كبير ولا ايه. فتحى: عندك حق، هفاتحها وحده وحده وربنا يقدم ال فيه الخير، خلاص يا حبيبتى هقفل معاك اطلع واشوف الدنيا واكلمك. غادة: مستنياك وقبل ما يقفل بسرعه نادت عليه وقالت: فتحى، بحبك. وقفلت بسرعه سيباه بين استغرابه وبين فرحته باعترافها ووجعه من ال ناوى يقوله لوالدته ومش عارف يجبهالها ازاى. اما عند غادة بعد ما قفلت اتنهدت براحه: اوف، كان حمل انزاح بس ياترى الشقة ال هنشوفها هتكون إيجار ولا تمليك؟ _لا يا حبيبتى ايجار لان خطيبك مش هيقول يبعد عن امه وفى نظره ده وضع مؤقت لحد ما تقبلك والست صحتها فىى النازل اصلا، مش يعيد هى تكلمك وتصالحك ويبقى لا فى شقة ولا يحزنون وتعيشى معاها يا بنت بطنى زى ما اتفقنا معاها هى وابنها. اتخضت غادة وبصت وراء بصدمه لقت مامتها قاعده على السرير ومربعه ايديها وبتهته بلعت ريقها: ماما، انتى هنا من امتى؟ امها قامت من مكانها وبعصبية مسكتها من ايدها: من اول كلمه يا نن عين امك، ايه يابت ال قولتيه لخطيبك ده! عايزة تاخدى الجدع وحيد امه من حضنها! ده الحيلة ال معاها، البنت بنتها وشهر وهتجوز والست هتصفصصف لوحدها فى البيت بتوسوسى للجدع ليه. غاده بكره: هى السبب مش انا اهو على ايدك نظراتها تلقيحها تعاملها معايا انا مش غلطانه هى ال بدأت. امها: تفتكرى الست هتقبل باللى انتى عايزاه ده! غادة: بس فتحى اقتنع. امها: اقتنع وهو بعيد عنها، لكن لما يكلمها وويشوف زعلها هيدور على حل يراضى بيه والدته، ال زى فتحى ده رضا امه عنده بالدنيا ووقتها هيكون حل من اتنين، بيصالحكم يابعد عنك وهنا تبقى بايدك خربتيها على نفسك. غادة بتوتر: ايه الكلام ال بتقوليه ده يا ماما. امها: بقولك ال هيحصل، فعشان كده خديها نصيحه من امك أن جالك الغصب خديه بجميلة يا قلب امك، كلميه وقوليله فتحى عشان خاطرك عندى استعداد اجى لمامتك اطمئن عليها واراضيها واشوف هى زعلانه منى فى ايه ونبدأ من جديد، الجدع يستاهل بيعملك ال عايزاه ومحترم وشاريكى وبيحبك واهو بنفسك شفتى اصحابك كانوا مولعين منك يوم خطوبتك ازاى! جربى اسمعى منى مرة. غادة بسرعه ومن غير تفكير طلعت التليفون ترن على فتحى تقوله الكلام ال امها قالته، هى مش مستعده تخسره ابدا وخصوصا بعد ما اتخطبت له وشافت طبعه كويس. اول مرة محدش رد بصت لامها وبقلق: محدش بيرد يا ماما. رنت تانى وتالت وفى الرابعه فتحى رد.. غادة بلهفه: فتحى انا.. مكملتش كلامها وهى سامعه صوت بكاءه وصريخ جنبه.. غادة: بخوف هى وامها والصوت واصلهم: فتحى مالك؟ انت بتبكى ليه وايه صوت الصريخ ده؟ فتحى: أمى ماتت يا غادة. غادة عنيها وسعت بصدمه وامها ضربت على صدرها وهى بتقول: الولية مستحملتش بعد ابنها وماتت من قهرتها، قهرتى الولية يا غادة منك لله يابنتى منك لله. غادة وهى بتشاور لمامتها انها تسكت ومامتها بتتكلم بحرقه عن الست الطيبة ام فتحى. امها: الست كانت عيانه لوحدها مستحملتش كنتيش قادرة تصبري عليها هى يعنى كانت هتخلد العمر كله فضلتى تحربى زى محرات الشر عجبك كده اهى ماتت وريحتك منها خالص شوفى بقا خطيبك هيبص فى خلقتك ازاى بعد كده وهو حاسس انك السبب فى موت امه. غادة بعصبية وتوتر وخوف من كلامها: ما تسكتى بقا خلينى افهم حصل ايه؟ امها بصدمه: اما انك بنت قليلة الربايه صحيح، بتعلى صوتك عليا يابت. غادة: ياماما استنى عايزة افهم مش سامعه منه حاجه بيبكى وانتى خنا بتقطمينى اصبري عليا اصبري اعرف حصل ايه. رجعت حطت التليفون على ودنها وبالراحه: فتحى، أهدى ربنا يرحمها ويفرجها ويسكنها فسيح جناته، بس هو ايه ال حصل هى كانت امبارح كويسة ومبسوطه انت فاتحتها فى حاجه؟ فتحى: هى كانت تعبانه وكنت ناوى انهاردة اوديها لدكتور قلب جديد يدوب قفلت منك ودخلت شقتنا، بنادى عليهم لقيت فاطمه عندها بتحاول تفوقها بسالها فى ايه قالتلى ماما طلبت منها مايه جابتلها لقتها نايمه كده بتحاول تصحيها تشرب مفيش حاولت افوقها بس كان خلاص الأمر نفذ. اخدت غادة نفسها براحه وقالت : الحمدلله بره عنى لوحدها واجلها كده ياماما ماليش فيه ملحقش اصلا يقولها حاجه. امها بدموع: الله يرحمها كانت ست ونعم الله يصبر عيالها كسرت نفسها عليها وربتهم الله يكون فى عونهم. غادة رجعت حطت التليفون على ودنها وبصوت هادئ: انا جيالك يا فتحى مينفعش اسيبك انت وفاطمه فى الظروف دى. امها بين دموعها: دى الأصول وانا هاخد مرات اخوكى ونروح معاكى وابوكى واخوكى يقفوا جنب الجدع فى شدته. بالفعل مر إيام العزا وكانت غادة وأهلها مع فتحى وأخواته مسابهوش ووحده وحده فتحى بدأ يرجع لخياته الطبيعية ويتاقلم على فراق امه بس كانت فاطمه اكتر وحده متأثرة بفراق والدتها ونسمه كانت معاها وما سابتهاش لحظه. وفى يوم غادة قررت تروح لقتحى الوحده وهى واخده ليه اكل زى عادتها فى الفترة الأخيرة بعد وفاة مامته قابلتها بسمه صحبتها ال كانت متجوزه قريب. بسمه بعتاب: كده برضه يا غادة متخضريش فرحى مكنش العشم. غادة: حقك عليا يا بسمه بس أعمل إيه حماتى كانت يدوب مالهاش يومين متوفية مكنش ينفع أحضر، بس شفت ال البنات مصورينه على تليفوناتهم كنتى زى القمر. بسمه: عقبالك يا حبييتى، ما انا عذرتك برضه، بس اصراحه يا غادة فرحتلك يا بختك حماتك سلمت نمرها عقبال القرشانه ال عندى انا كمان وحتى اخت جوز ك هتتجوز وتسافر مع خطيبها طول عمرك حظك بمب. غادة وهى تكبر فى سرها وبصت فى ساعتها: عن اذنك يا حبيبتى لحسن اتاخر. جريت من قدامها وراحت على الوحده عدت من قدام وحده الاطفال لقتها فاضية مهتمتش وراحت على عيادة الاسنان وهناك اول مرة تشوف نسمه واقفة مع فتحى وبيتكلموا. نسمه: فتحى انا عارفة ان الظرف مكنش مناسب ازى اتكلم فى حاجه بس ياسر زى ما انت عارف ملتزم بشغل ومواعيد. هز فتحى رأسه مت سكات ونسمه كملت: هو ميقصدش انه يزعلها او يقلل من حزنها على والدتها هى بس ظروف واتحط فيها. فتحى بصوت مكسور: فاهم يا نسمه فاهم. غادة بحاجب مرفوع: هو فى ايه؟ بصوا الاتنين على ال داخله عليهم، نسمه بابتسامه صغيرة: ازيك يا غادة عاملة ايه؟ غادة وهى بتقعد قدام فتحى وشايفه ملامحه والهم ال عليها: كويسة يا حبييتى، هو انا قطعت عليكم حاجه فى شغلكم. نسمه: لا خالص ده بخصوص فاطمه وياسر مشكلة يبقى يحكيلك عليها فتحى اسيبكم دلوقت واروح الم ورقى ودفاترى قبل ما امشى، عن اذنكم. بعد خروج نسمه غادة لفتحى: هو فى ايه يافتحى؟ فتحى: فاطمه اتخانقت مع خطيبها ومصممه تفشكل الخطوبة وتسيبه. غادة: اهلااا الله يخرب بيتك يا بسمه وبيت عينك الواسعه المقورة دى خربتيها بقرك مش ناقص غير ان حماتى تطلع من تربتها وتبقى كملت على الآخر. فتحى: بتقولى ايه يا غادة مش سامعك. غادة: بقول حصل ايه بينهم وصل الأمور لكده ده ياسر طيب وبيحبها. فتحى: زى ما انت عارفة وعلى اتفاقنا المفروض انهم يتجوزوا اخر الشهر وبعدين يسافروا اسكندرية عشان يستلم شغله هناك دلوقت بعد وفاة ماما بيقولها انه مينفعش ياجل لأنه ظروفه كانت مترتبه من الأول قبل ال حصل وفاطمه عايزة تأجل قالها مش هينفع لان اول سنه شغل مش هيقدر ياخد اجازة جواز وينزل البلد كلمه منه كلمه هناك قفلت السماعه فى وشه وهى بتقوله ابقى تعالى خد حاجتك. غادة: اااااخ وطب وهى على كده ناوية كانت تأجل لحد امتى؟ فتحى: يعنى لحد سنوية ماما على الأقل. غادة: اااااااايه لا طبعا مينفعش الكلام ده. فتحى باستغراب: ايه ال منفعوش يا غادة ماهو ده الطبيعى. غادة: هو مش كلام ناس واتفقايات رجاله والرجل من اول يوم جه وقال على ظروفه ال الست والدتك الف رحمه ونور عليها قبلت بيها اول وحده، بعدين العزا ال جه عليه مش هو ال جه على العزا. فتحى بحيرة: انا عارف ده كله بس اصلا فاطمه غرقانه فى حزنها ومش قابله كلمه فى الموضوع ده. غادة: فاطمه محتاجه حد بعيد عن الموضوع شويه يتكلم معاها ويفهمها وجهه نظر ياسر ويسمع منها برضه. جات فكرة فى دماغها وبسرعه قالت: اسمع رن عليها وانا هكلمها تكون انت اكلت وصدقنى هتتحل. فتحى وهو بيطلع تليفونه: ياريت يا غادة تحليها لان فعلا خسارة ياسر رجل محترم وبيحبها. غادة فى سرها:تسيب مين وتقعد فى ارابيزى، ده انا هقنعها بايدى واسناني انشالله اعملها عمل عشان ترجعله ياسر مين ال تخسره هو انا ناقصه وجع دماغ فى ام الخطوبة المبصوص فيها دى. اخدت منه التليفون حطته على ودنها وبتديله ساندوتش. فتحى: صدقينى ماليش نفس. غادة: لا طبعا لازم تاكل انت مش شايف شكلك بقا عامل ازاى انت كده هتقع من طولك يا فتخى، ووقعه الرجل صعبه احنا محتاجينك واقف يا فتحى شوف كم وحده متعلقه فى رقبتك، كل ربنا يهديك. شاورت على التليفون بايدها: ردت اهى، الو، ايوه يافطوم اخبارك يا حبيبتى عاملة ايه؟ يارب دايما ياروحى، أنا سمعت انك متخانقة انتى وياسر؟ حصل ايه يا روحى لكل ده؟ سكتت غادة وبقت تسمع من فاطمه وفتحى بياكل من سكات وعينها عليها ومركز مع الكلام ال بيتقال. غادة بعظ فاطمه ما خلصت: اسمعى بقا يا حبيبتى انا سبتك تكملى كلامك للأخر عشان اعرف ايه ال جواكى، انتى يا فطوم حزينه اوى على طنط الله يرحمها. هنا فتحى ساب الاكل من ايده بتأثر وعاده رجعت ادتله الساندوتش تانى وهى بتطبطب عليه زى ال بتطبطب على عيل صغير تراضيه وكملت كلامها: انا نفسى ال ملحقتش اعاشرها واقعد معاها يعلم ربنا زعلانه عشانها قد ايه! بس يا فاطمه يا حبيبتى دى اعمار وده أجلها ياروحى، والحياة بتكمل ما بتقفش والرجل مفاجكمش بطلبه بالجواز بالعكس ده من اول لحظه كان قايل المرحومه ونتفق معاها.. فاطمه من الناحية التانية: بس دلوقت يا غادة كل شى اتغير ومينفعش اتجوز اخر الشهر وماما مالهاش اسبوعين متوفيه. غادة: اذا كان طنط الله يرحمها بنفسها هى ال عايزة كده، تنكرى انها هى ال وافقت اول وحده على الخطوبة وظروف خطيبك كانت يا حبيبتى حاسة ان أيامها معدودة وعايزة تطمئن عليكى، فليه جايه تقلقيها دلوقت فى تربتها. فاطمه بصدمه: انا. غادة: ايوه حاجه هى بنفسها تممت واتفقت عليها عشان تطمئن عليكى تيجى انتى وتغيريها تفتكرى هى كده هتكون مبسوطه! تفتكرى هى دلوقت مبسوطه وهى شايفاكى مغرقة نفسك فى الحزن بالشكل ده! طيب ما فكرتيش فى فتحى اخوكى وهو شايف حالتك دى ده يا حبه عينى خس النص. فاطمه بدموع: صعب اوى عليا يا غادة اتجوز وماما متكنش معايا. غادة: يا حبيبتى كلنا جنبك وحواليكى والبركه فى اخواتك ربنا يخليهملك وغير ده وده انا اعرف ياسر من وهو صغير حاجه كده نادرة زى فتحى اخوكى رجل يعتمد عليه وشاريكى يا روحى وعايزك فمتبعيهوش. فاطمه: وانا كمان عايزاه بس صعب عليها اعمل فرح وهيسة وماما لسه دمها ما بردش.. غادة بعيون بتلمع: بلاها فرح ياستى، بفلوس الفرح اعمله عمره او شهر عسل طويل، حاجه على الضيق يدوب فستان وتصوير واشهار فى الجامع وتروحي معاه. فاطمه: هو فكرة كويسة بس ياسر هيوافق؟ غادة: هه، ده ما هيصدق وكده تريحى قلب اخوكى وتطمئنى مامتك عليكى. فاطمه: خلاص يا غادة انا موافقة اتمم الجواز اخر الشهر بلغى فتحى يقوله على الشروط ال قولنا عليها دى. غادة بفرحه: عيونى. بعد ماقفلت بصت لفتحى ال بيبصلها وابتسامه حلوة مالية وشه مشفتهاش من وقت وفاة والدته: ها ايه رايك؟ فتحى: انا مش عارف من غيرك كنت عملت ايه؟ غادة: لعيونك يا فتحى تكرم الف عين.. فتحى مسك ايدها: غادة انتى مش عارفة حبك جوه قلبى بيزيد كل يوم عن اليوم ال قبله. سحبت ايدها بكسوف: فتحى ما تكسفنيش فتحى بحب: شكلك بيبقى حلو اوى وانتى مكسوفه كده. غادة بدلع: دايما شكلى حلو على فكرة. فتحى: وهو أنا فى حاجه شغلتنى غير عيونك الحلوة دى.. غادة: اللاه بقا، قولت ما تكسفنيش قولى بقا هتعمل ايه دلوقت؟ فتحى هبلغ نسمه تقول لياسر.. غادة بفيره: لا، نسمه لااا فتحى: ليه يا غادة؟ غادة: رن على ياسر علطول واتفق معاه ولو على نسمه انا ابقى اقولها فاهم ولا لا. فتحى بضحكه وغمزة: احنا هنغير ولا ايه؟ غادة: كل واحد حر فى ال ليه وانت بتاعى وانا حره فيك مفهوم. فتحى بابتسامه: مفهوم، بالحق يا غادة انا كنت عايز اطلب منك طلب. غادة وهى بتاكل بهزار: خير يا فتحى انا معاك فى اى حاجه غير انك تطلب منى فلوس، لسه الدولة حاجزة على ممتلكاتى.. فتحى بضحك: لا ياستى مش فلوس بس كده فاطمه فى حاجات كتير نقصاها فكنت عايزك تنزلى معاها تشوف ناقصها وايه وتجبهولها، أختى التانية متجوزه بعيد ومعاها عيال صغيرة مش هتعرف تروح وتيجى معاها. غادة: بس كده عز الطلب انا اصلا بحب اللف على المحلات والشراء هبقى اكلمها ونتفق غلى يوك وننزل فيه. فتحى: ربنا ما يحرمنى منك يا حبيبتى. بالفعل نزلت فاطمه وغادة يلفوا على المحلات بعد ما فتحى بلغ ياسر بقرار فاطمه والفرحه مكنتش سيعاه، وهما بيشتروا عجب غادة طقم حلل فاطمه اختارته. بصت على السعر: اوف ٧ آلاف جنيه فى طقم حلل؟ ليه هيطبخ الاكل لوحده. البائع: ده جرانيت تركى يا افندم. فاطمه: بس شكله وخامته حلوة اوى يا غادة. غادة: فعلا شكلها حلوة انا لسه مجبتش الحلل ابقى اجيب واحد زيه. البائع: هو فى عرض حاليا شغال يا افندم اسمه عرض القطعتين بخصم ٢٠ فى الميه. فاطمه: بسرعه هناخده. غادة بضيق: ليه بافاطمه طقمين من نفس النوع بالسعر ده؟مانتي ممكن تجيبى طقم حلل شاورما معاه ويبقى كده فل اوى. فاطمه: يابنتى هو مش الطقم عجبك؟ غادة: ايوه بس.. فاطمه: بس ايه؟ انا فتحى موصينى الحاجه ال اختارها واحس انها عجباكى اجبلك زيها معايا. غادة: بفرحه وهى مش مصدقه: بجد يا فطوم. فاطمه: هزت رأسها ب اه. غادة للبائع بفرحه: خلاص هناخد العرض. طلعت تليفونها وكتبت رسالة لفتحى مكتوب فيها" على فكرة بقا انت احسن رجل فى الدنيا" بعتت الرسالة ورجعت كملت لف مع فاطمه بنفس وكل ما تختار حاجه تجيب لنفسها كمان اما بقا عند فتحى اول ما شاف رسالتها ابتسم وقال" ربنا يقدرني واسعدك يا حبيبتى كمان وكمان" جريت الايام وجه معاد كتب كتاب فاطمه وغادة فى بيتهم بتلبس دخلت عليها امها ال اول ما شافتها لطمت: ايه ده ياموكوسة ال لبساه ده. غادة بزهق: يوووه فى ايه يا ما بس؟ ده فستان! امها: ايوه ما انا عارفه انه فستان لبساه ليه؟ غادة: وهى بتحط مكياج: ايه هو مش انهارده جواز اخت جوزى! امها: انت عايزة الناس تأكل وشنا؟ بقولوا ايه حماتها يدوب ما ربعنت وهى لابسه فستان سوارية. غادة: ال خلى بنتها نفسها هتلبس فستان أحزن انا ليه؟ امها: بنتها العروسة. غادة: والفستان لونه اسود. امها: وبترتر. غادة: انا جبته قدام فتحى واخته يوم ما كانت بختار فستانها يعنى لو كان فى حاجه كانوا قالولى . 1. امها: الرجل ده خسارة فيكى مش عايز يزعلك وبيعمل لو ايه باللذى غشان يراضيكى بس ميعرفش انك من جواكى مش قنوعه ومافيش حاجه ترضيكى، المهم خفى على الرجل فى طلباتك ان كان حبيبك عسل ده جبلك فى جهازك شى وشويات. غاده بزهق: حاضر ياما فى حاجه تانى؟ امها وهى بتضيق عنيها: خدى يابت ايه ده ال مهبباه فى وشك ده كله، هاا ينيلك بت، انتى حاطه احمر؟ غادة: يوووه بقا ياما، قولنا فرح فرح. امها: لا بقا قسما لو طلعتي من البيت بالزواقة دى كلها واللون على الشفايف ده ما هتهوبى ناحيه الباب انهاردة وهنشوف يا غادة كلام مين فينا ال هيمشى يامعدومه الدم انتى. بعد شوية وقدام المأذون اول ما قال جمع بينكما كانت غادة من فرحتها هترقع زغروطه امها بعنيها وقفتها. غادة: وقفالى كده ليه ياما مكياج ومصحت حتى الزغروطه! بوجب مع اخت جوزى! امها: واقفالك عشان محدش يجيب سيرتك كله ساكت يختى خلى واجبك لنفسك وخفى مرقعه على خطيبك قدام الناس مش ناقصين. غادة: عهدك حق لنتحسد. اتجوزت فاطمه والبيت فضى على فتحى ال غادة اقنعته انه فعلا محتاج توضيبات كتير وبدأ ابصنايعيه الشغل وده خد منهم وقت وفلوس وبعد تلات شهور كان قاعد فى اوضة الصالون عندهم وبيقولها: _الشقة بقت حاجه خلوة اوى يا غادة، غادة: مش ذوؤقى يابنى. فتحى بتمنى: امتى هتنوريها ياغادة، أنا البيت فضى عليا خلاص فاطمه اتجوزت وحامل وهند فى بيتها مع جوزها وعيالها وانا لوحدى. غادة: انت فاكرك انى مش صعبان عليا قعدتك دى يا فتحى! ده انا مش بعرف انام غير اما اتاكدت انك كلمتنى وأتت على السرير مش بعرف اكب غير اما تقولى انك كلت. فتحى بلمعه: طيب ولو تقلق بعد كده ايه رايك ما نتجمع بقا تخت سقف واحد ونتمم الجواز. غادة: انا لو عليا جهازى خلص ومعنديش ال يمنع. فتحى: وانا وضبت الشقة وجبت اوضة النوم وغيرت الصالون زى ما طلبتى يبقى فاضل ايه تانى؟ غادة: الفرح! فتحى: فرح ايه بس يا غادة فى الظروف دى! احنا نعمل زى فاطمه ووو قاطعته غادة بضيق: وانا ايه ال يجبرنى انى اعمل زيها، أنا عايزة فرخ وقاعد وتصوير هو انا اقل منها يعنى. فتحى: لا طبعا مش اقل منها بس ال حصل نعمل ايه. غادة: ده لو انا مستعجله او عندى ظرف زى ياسر ألجأ للحل ده بس انا لا استعجلت ولت قولتلك امتى ولا يالا ولا بابا بيقول ولا ماما قلقانه وساكته وصابره. فتحى: عارف يا حبيبتى قد ايه انتى شايلة معايا ومستحمله بس انا ال مش قادر اصبر على الوحده اعمل ايه؟ هاين عليكى عيشتي بين أربع حيطان يا غادة بكلم نفسى! غادة: لا طبعا يا حبيبى ميهونش غليا وانت عارف قد ايه بزعل عليك والموضوع ماثر فيا يس برضه انت كمان ميهونش عليك تكسر فرحتى وفرحه أهلى بيا، أنا عايزة افرح يا فتحى هو انا هتجوز كل يوم؟ فتحى: يس يا غادة. غادة: من غير بس يا فتحى، احنا هنعيش عمرنا كله فى الحزن بعدين طنط الله يرحمها عدى قوق الشهرين على وفاتها وهى نفسها كانت عايزة تفرح بيك، الموضوع بايدك انت دلوقت يا فتحى، يا تستنى لحد السنوية ياما نتجوز بس زى ماقولتلك فرح وقاله وتصوير وال هتختارته اما معاك فيه. فتحى مسك ايدها: انا عارف ان ماما هتكون مبسوطه لما تشوفنى مبسوط وانا سعادتى بين ايديكى يا غادة انا بشكر ربنا عليكى ليل نهار يا حبيبتى. غادة بكسوف: فتحى انا ال بشكر ربنا على وجودك فى حياتى انا مش متخيلة انى كان ممكن فى يوم اتخطب لواحد غيرك. فتخى بفرحه: حقيقى يا غادة. غادة: بعد ده كله وال عدينا بيه سوا لسه بتسأل يا فتحى! فتحى باستعجال: انا خارج لابوكى وهتفق معاه خلاص انا مبقتش قادر اعيش انا فى مكان وانتى فى مكان، هاخدك ونتفق على حجز القاعه. ونحجز الفستان كمان بالمرة ها قولتى ايه؟؟ غادة : وماتنساش الفواتوغرافر لازم نحجزه الاول هت كمان. فتحى وهو بيقوم من مكانه: خلاص انا هخرج اتفق مع عمى. غادة وقفته: فتحى. بصلها مستنى منها تكمل: ماقولتليش هنروح شهر العسل فين؟ بين طريقين ٧ واقفة بتتصور بفستانها الابيض وطرحته الطويلة والفرحه مش سيعاها وبعد ما خلصوا راحوا على القاعه وسط الزغاريط. كانت غادة بترقص لحد ما مامتها راحت لها تهمس فى ودنها: يابت اهمدى بقا من وقت ما دخلتى القاعه وانتى هاتك يرقص، انتى عملتى ال انتى عيزاه وفرح وتكاليف يبقى تتهدى وتقعدى واعملى حساب لمشاعر اخوات جوزك ال مقاموش من كراسيهم من وقت ماجم. غادة وهى بتبص عليهم بطرف عينها ومش موقفه رقص مع اخواتها: طالما عاملين فيها حزنا كان ايه ال جابهم بقا. امهم: ينيلك يادى البت انتى مش عايزاهم يحضروا فرح اخوهم الوحيد غادة وهى بتميل على أختها الصغيرة بدلع: ,ماتقولنيش حاجه انا مقولتهاش ياماما. امها سحبتها من ايدها قعدتها على الكوشة: اترزعى بقا خلى الناس تعرف تسلم عليكى اللاه. غادة: طيب وال السلو. امها: عارفة لو ما سكتى هنزل باللى فى رجلة على دماغك ولا يهمنى ناس ولا يهمنى حد ده احنا هنبقى لبانه فى بق الجيران سنين قدام من تخت راسك يل ستير عليكى بت. رجعت امها لمكانها والمعازيم بدأوا يقوموا يسلموا عليهم ويباركوا والسعادة كانت واضحه اوى على وش غادة وفتحى . جات خالتها تسلم عليها ومعاها وحده منقبه ووراهم شاب غادة شبهت عليه حاسه انها تعرفه بس مش عارفه هو مين؟ مركزتش اوى قالت يمكن من أصحاب العريس لانه مسلمش عليها وسلم على فتحى. خالتها وهى بتحضنها: الف الف مبروك يا غادة يابنتى طالعه قمر. غادة وهى بتخضنها: تسلميلى يا خالتو يارب. خالتها: اعرفك بقا على مرات هادى ابنى، انتى مشفتهاش عشان محضرتيش الفرح، دى بقا جوهرة. غادة بهزار وهى بتسلم عليها: حتى لو حضرت يا خالتو مكنتش هعرف اشوفها اخواتى قالولى ان هادية اقصد هادى بيغير عليها ومنعها تقلع النقاب قدام اى حد. خالتها: ياما كان نفسى يالا مش مشكله النصيب محدش عارف، ربتا يهنيكى يا حبيبتى. نزلت ومعاها جوهرة ال كانت حابسة الدموع فى عنيها وهى مش واخده لبالها خبطت فى نسمه ال كانت طالعه تسلم عليهم.. نسمه: انا اسفه مخدتش لبالى. جوهرة: حصل خير. نسمه وهى شايفه عيونها المدمعه وصوتها المبحوح: انتى كويسة؟ هزت نسمه رأسها من سكات مع ال جه ومسك ايدها وبينزلها بالراحه لحد ما قعدها جنب والدته وهو قعد جنبها. نسمه: باين على جوزها من حنيته ورقته معاها واضح انه بيحبها قوى، ربنا يسعدهم. لفت بصت على الكوشة وعلى غادة وفتحى: وياترى انا كمان امتى! ولا هو مش مكتوبلي! الصبر والفرج من عندك يا رزاق لا اعتراض على حكمك. سلكت نسمه عليهم وباركتلهم ونزلت قعدت جنب فاطمه واخوها واختها ال سكوتهم كان أبلغ من أى كلام خايفين يقولوا كلمه توصل لاخوهم يزعل منهم وخصوصي انهم شايفين قد ايه هو فرحان ومبسوط. بعد تلات ايام فى اوضه فى فندق دخلت غادة من البلكونه وهى فرحانه ومبسوطه فضلت تصحى فى فتحى ال نايم بعمق. _فتحى، تيحه يالا يافتحى قوم بقا اللاه، ايه الكسل ده كله. فتحى سحبها وقعها جنبه على السرير حضنها وكمل نوم وهى بدلع ورقه مررت ايدها على خده: يالا بقى يا حبيبى بلاش كسل عايزين نلحق اليوم من أوله. فتحى بنص عين: يابنتى مستعجلة على الخروج ليه فى كلام مهم لسه مخلصش. غادة بضحكه وهى بتتسحب من بين ايديه وبتقوم: يافتحى تلات ايام وكلامك لسه مخلصش. فتحى وهو بيتعدل: الكلام معاكى عمره ما يتشبع منه ياروحى. غادة: لا بجد عايزة اتمشى اشوف الساحل ال بيقولوا عليه ده عامل ازاى الناس ال هنا دى ناس زينا كده ولا شكلهم ايه. فتحى بتريقه: ناس بجناحات بتطير يا حبيبتى. غادة وهى بتديله ظهرها: بتتريق عليا فتحى طب انا مخصماك ايه قولك بقا. قام فتحى من على السرير وحضنها ومريح رأسه على كتفها: اعمل ايه ياروحى مانتي ال بتقولى حاجات غريبة يعنى ايه ناس شكلها عامل ايه؟ ناس عادية زيهم زينا انهم مستحمين عشر مرات بفلوسهم ياروحى. عدلها ناحيته وقال: وبمناسبة فلوسهم عايزين واحنا بره نلم ايدنا شوية فى المصاريف الخطوة هنا بمبلغ وقدره. غادة: فتحى احنا لسه بنقول يا هادى جاى تقول نلم ايدينا فى المصاريف واحنا فى الشهر العسل؟ فتحى: ال صرفنا يا روحى فى التلات ايام دول ومن غير ما نخرج من الأوضه بتكاليف الفرح كلها غادة: يعنى ايه؟ فتحى وهو بيسحبها وراه: يعنى ربنا يستر ونلاقى تمن المواصلة ال تروحنا ياروحى. عدى أسبوع ورجع فيه فتحى وغادة لشقتهم والمباركات من الناس والزيارات والضيوف اة داخله وال خارجه واصحاب فتحى فكان اخواتها البنات شبه مقيمين معاها بعد ما اتصلت بامها تبكى وتشكى انها ملحقتش تستريح من السفر والضيوف داخله خارجه عليهم. فاقت تتصل عليهم يروحوا ينظفوا ويساعدوها فى تحضير الاكل والضيافه واتنين من أصحاب فتحى كانوا معجبين بيهم من وقت الفرح وطلبوا منه يخددلهم معاد مع حماة. حماته كانت طايرة مت الفرحه وخصوصا انهم لما سألو عليهم عرفوا انهم على خلق وكله بيفكر فيهم واتفقوا ان واحده ال قربت تخلص هتتجوز بعد امتحاناتها علطول والتانية بعد سنه تكون خلصت. غادة لمامتها: كنت بتزعلى منى لما اقولك هاتيهم يساعدونى فى البيت، شفتى وشى حلو عليهم ازاى؟! امها بضحكه: ينيلك بت ذلتك قريبة، بس قوليلى اخوات جوزك جم ولا لسه. غادة بضيقه: جم وياريتهم ما جم. امها: ليه يا بنتى حصل ايه؟ دول حتى هادين ومش بتوع حوارات ومشاكل. غادة: جاين قالبين وشهم ياماما كانهم مستكترين علينا فرحتنا. امها بهدوء: معلش يابنتى اديهم الف عذر وعذر هما كانوا متعلقين بالمرحومه قد ايه وبكره الايام تذوب الزعل. وبالفعل عدت الايام وخلص معاها شهر العسل وفتحى رجع شغله. طول ماهو فى الوحده غادة ترن عليه. فتحى بضيق: ياغادة مينفعش كده مش كل شوية رن رن. غاده: اعمل ايه وأما عارفة ان فى عقارب حواليك بيتلككوا عشان يشوفوك. فتحى: ياستى بس يكون فى عندك ثقة فيا، وانتى شفتيهم بيحوموا وشفتينى انا كمان بتعامل معاهم ازاى وبصدهم ازاى مينفعش كل شوية رن مين جات من البنات مين دخلت مين خرجت كده انا مش هعرف اركز فى شغلى وهتضطرينى كل ما اشوف رقمك مااردش. غادة بوعيد: طب فكر بس تعملها يافتحى وشوف ال هيحصل. فتحى بزعل: انا مش هرد على كلامك ده عشان ما ازعلكيش منى يا غادة زى ما انتى مصممه تزعلينى، سلام. قفل معاها وهى بنرفزة رمت التليفون على الكرسى وبقلق: ما انت مش عارف حيلهم وممكن يعملوا ايه عشان يوقعوك يافتحى انت متعرفش طيب النسا ممكن يوصلهم لايه، وبعدين هو انا كنت وقعتك ازاى؟ بس يظهر انى زودتها معاه لازم أهدى واراضيه. رجع فتحى من شغله لقى البيت رايق وريحته حلوة والغداء جاهز على السفرة وغادة جات تستقبله بابتسامه وهى بتقوله: حمدلله على السلامة يا روحي. بصلها بعتاب وهى اخدت ايده وقعدته على السفرة: خلاص بقا متزعلش اعمل ايه من حبى ليك وغيرتى عليك يافتحى. فتحى: الثقة يا غادة، لازم تثقى فيا ياغادة شوية عن كده. غادة وهى بتطبطب على ايده: صدقنى يافتحى انا بثق فيك اكتر ما بثق فى نفسى. تبتسم وبص للأكل وقال: ايه الروايح الحلوة دى يا حبيبتى، تسلم ايدك يا حياتى. غادة: مش تدوق الاول يمكن مبعجيكش فتحى: كفاية بس انه من ايدك يا روحى، الواحد محتاج اكبه زى دى يمسك بها نفسه فى الشغل يدوب اتغدا واريح ساعه وانزل. غادة: بعدم فهم تنزل على فين يافتحى؟ فتحى: اروح شغلى فى المستشفي نسيتى ولا ايه؟ غادة: ااااه. وسكتت وفتحى كمل اكله وهو مبسوط مش عارف ان ده ممكن يكون السكوت ال قبل العاصفه. عدى شهر والتانى والحياة تبان مابينهم حلوة وهادية بس المشاكل عرفت طريقها ليهم. فتحى وهو راجع من شغله شاف غادة ال قاعده على الكرسى ومربعه ايديها: السلام عليكم. غادة وهى بتقوم من مكانها: وعليكم السلام الغدا عندك اهو غلى السفرة عن اذنك. فتحى مسكها من ايدها قبل ما تتحرك: ايه يا غادة انتى هتسبينى اتغدى لوحدى! غاده : وفيها ايه يعنى، ما انا طول اليوم قاعده لوحدى. فتحى وهو بيمسح على وشه بايده: يعنى انا يابنتى بسببك وبروح فين ماهو من على شغلى للبيت . غادة بتصحيح: لا يافتحى انت من على شغلك للوكانده ال عايش فيها، انت بتصحى الصبح تفطر تروح الوحده تيجى تتغدى تريح ساعه تنزل المستشفى ترجع قبل نص الليل مش شايف قدامك تنام لحد الصبح عشان شغلك قولى بقا انا فين فى ده كله انا لا بشوفك ولا بقعد معاك ولا بنخرج سوا حتى يا فتحى انا شبه نسيت انى متجوزه. فتحى: وانا بعمل ده كله ليه ماهو عشانا وعشان حياتنا ياغادة، أنا بعد الفرح والسفر مبقتش معايا غير مرتبى بس كل تحويشتى راحت، عايز اعمل قرش ليا وليكى افترضى جات سفرية اقول يا مين سلفنى؟ افترضى حصل ظرف واتزنقت اميل على مين؟ يا غادة صدقينى القرش ال بنتعب فيه انهاردة بينفعنا بكره. غادة: بس انا عايزة اعيش سنى يافتحى عايزة اخرج واتمشى. فتحى: وانا كنت امتى منعتك؟ ماانا ياما بقولك البسي وتعالى معايا الصبح اوديكى عند اهلك واخدك وانا مروح وكتير قولتلك زورى هند أختى دى بتفرح بزيارتك. غادة: وهى الخروجة من بيت لبيت فسحه.. فتحى: طيب قوليلى انا اعمل ايه وانا انفذه. غادة: خصصلى وقت يا فتحى. فتحى: يوم الاجازة نعمل فيه ال انتى عايزاه، قولتى ايه؟ غادة: انت بتاخد نصه نوم . فتحى: ياستى ابقى صحينى من الفجر حلو كده؟ غادة: طب ما تسيب شغل منهم منها تريح جسمك وتقعد وقت أطول معايا. فتحى: مجنون مين يسيب شغل الحكومه؟ غادة: خلاص سيب المستشفى. فتحى: ومصاريفنا ومصاريف ولادته انتى ناسية انك حامل ده غير انى اصلا اهو شغلنتين ومش ملاقح على طلباتنا فما بالك لما تولدى؟ يا غادة انا مش عارف احوش. غادة وايدها فى وسطها: وليه بقى مش عارف تحوش بتضيع فلوسك فى ايه يا سى فتحى؟ فتحى: مش عارفة فى. ايه ؟ لا ابدا فى الاوردرات ال مرة شى ان مرة مش عارف مكياج ايه برفانات ايه ده انتى يابنتى ملحقتيش تلبسي كل هدومك عشان تشترى جديد ولقح المكياج والبرفان ال عندك يخلص عشان تجيبى غيرهم؟ ومع ذلك اقول معلش وعدتها تدلعها ، حامل يدوب شهر وشويه رايحه تشترى لبس للبيبي هو احنا اصلا عارفين نوعه ايه! وحاجات تافهه مش عارف ايه طاقية الاستحمام ايه كرسى تغير الحفاظه ده غير كشف الدكتور الغالى ال اصريت اننا نروحله وقولتى عليه دكتور مشهور مع انى قولتلك اكتر من مرو انه انتهازى واحنا كتمريض علرفينه قولتى ده يعنى ده واهو قبل ما نعرف نوع الجنين اتفق معانا الولاده هايقى عند ب ٣٠ الف ليه مش فاهم هيولدك فى فريق كره ده يدوب عيل ومصاريف العملية كمان عليا، غير الاكل الجاهز ال حضرتك بتطلبيه كل يوم والتانى.. غادة: انت مسمعتش الدكتور وهو بيقول ارتاح عايزنى اقف على البوتاجاز فترات طويلة. فتحى: ما انا سكت وما انكلمتش بس برضه الرحمه يغنى كيلو اللحمه ال يشتريه من الجزار يدفعه تمنه تلات اربع مرات اون لاين مستوى ليه؟ وبعدين يا غادة انا من وقت ما اتجوزنا وانا نفسى رايحه على شوية عدس ما طبختهاش غادة : ما انت عارف انى مبحبش العدس. فتحى بزهق: انتى مبتحبيش العدس ولا البصارة ولا الفول ولا الطعميه ولا الباذنجان مرتب مين ال يستحمل طبيعه اكلك يا غادة! ده غير الست ال بتيجى كل يومين توضب دى عايزة مرتب تانى خاص بها وده كده مينفعش متصعبيش الحياة بينا يا غادة. غادة: انا انا بصعبها عليك يافتحى انا ال مستحملة بعدك عنى وتقول مصعباها هو ده وعدك ليا انك تنفذلى طلباتى انك تهتم بيا وتراعينى! فتحى: وانا مقصرتش يا غادة يشهد عليا انى مقصرتش بس برضه كده كتير عليا نعيش على قدنا وعلى حسب ظروفنا يابنت الناس يوم زفر يوم قرديحى الست ال بتيجى در لو ضرورة اوى معاكى يبقى مرة كل شهر ونروق وراها خفيف حفيف وياستى فى يوم اجازتى اساعدك فى شغل البيت. غادة بضيق: وهو يوم اجازتك ده هيقضى ايه ولا ايه؟ هتخرجنى ولا هتوضب البيت! فتحى بتعب: اتنازلى شويه يا غادة محدش بيعمل كل حاجه ولا بياخد كل حاجه. بص فى الساعه ايده وقال: الكلام خدنا ومعاد الشغل التانى جه واهو هنمشى على أكل عيشى من غير ما اكل ولا اريح. قالها ومشى وهى بصت عليه: طب انا ذنبي ايه ما انا عايزة اعيش وهو وعدنى انه هينفذ كل ال بحلم بيه طالما مش قد الوعد وعد ليه وبهدلنى معاه ليه، كان سابنى لصاحب النصيب ال يعرف قيمتى ويقدرها. رن التليفون بصت لقت رقم امها وبسرعه ردت: الو. ام غادة: ايوه يا حبيبتى عاملة ايه انتى وال فى بطنك. غادة بدموع: الحمدلله يا ماما. امها بقلق: مالك يابنتى فيكى ايه؟ صوتك مش عاجبنى حصى حاجه! غادة بقهر: فتحى يا ماما فتحى. امها: ماله فتحى يابت انطقى جوزك حصله حاجه. غاده: لا. امها: اتخانقتوا؟. غادة: ايوه يا ماما فتحى اتخانق معايا انا مش عايزة اتكلم واشتكى وكنت صابرة ومستحملة عشان مزعلكمش بس خلاص يا ماما فاض بيا، مش ده فتحى ال حبيته مش ده فتحى ال كان عنده استعداد يجبلى حته من السماء ويديهانى فى ايدى فتحى اتغير قوى يا ماما بقا واحد تانى معرفهوش. امها بخوف: يابت كركبتى بطنى هو فين دلوقت؟ غادة: نزل على شغله التانى. امها: ببقى تهدى كده وحده وحده تحكيلى حصل ايه منه من الأول.. قعدت غادة على الكرسى وبقت تحكى لامها حياتها مع فتحى عاملة ازاى مع جوزها من بعد ما رجعوا من السفر لحد دلوقتى. غادة: شفتى الجبروت ياماما محبوسة بين اربع حيطان وتقولى عندك التلفزيون والنت.. امها بهدوء: اممممم، لا غلطان فى الموضوع ده. غادة: لا وشوفى قسوة القلب يقولى وانا حامل فى ابنه او ابنته يوم باذنجان يوم عدس يوم لحمه بيستخسر فيا الاكل يا ماما حتة الدكتور مش عاجبه وعايز يغيره. امها: انا مكنتش اتخيل ان فتحى يطلع منه ده كله ابدا. غادة: شفتى حتى انتى اتصدمتى فيه ازاى؟ امها: بس ما تخافيش يا قلب امك حله عندى وهرجعهولك من تانى زى الخاتم فى صباعك. غادة بخوف: ماما اوعى تقولى سحر وكلام فاضى من ده انا بخاف من الحاجات دى. امها بعصبية: وانتى يابت المجانين تعرفى عن امك كده برضه احنا ناس تخاف ربنا ومالناش فى سكه الانجاس دى؟ غادة بحيرة: اومال يا ماما ناوية على ايه؟ انا مش فاهمه حاجه؟ امها: ناوية اعيد تربيته من اول وجديد بس بالاصول والشرع والدين، هتسمعى كلام امك يابت. غادة بفرحه: كل ال هتقولى عليه ياماما هعمله. امها: انا كده كده كنت متصلة عليكى عشان فرح البت اختك خلاص كلها اسبوعين وكنت هقولك تيجى قبلها بكم يوم، بس خلاص انا هتصل على جوزك واقوله يجيبك من دلوقت واتحجج انك تغيرى جو واخواتك يخدموكى عشان حملك الصعب وبعد الفرح ما يخلص مش هرجعك علطول هسيبك كم يوم كمان ولمت يجى يسألنى عنك وليه مش رجعتى هقوله على بلاطه على شروطنا ال هى شروطك اومال ايه هو فاكر بنات الناس لعبه ولا فاكرك مالكيش اهل يوقفلولك. غادة بفرحه ربنا ما يحرمنى منك ابدا يا ماما، بس قوليلى هتكلميه انتى ولا اكلمه انا. امها: لا يا هبلة انا ال هكلمه عشان ميشكش فى حاجه بس الأهم يا غادة وانتى جايه تسيبى التليفون عندك ولو اداكى فلوس ما تخدهاش زيادة عن علاجك وادويتك لا.... غادة وهى مش فاهمه: ليه كده يا ماما؟ امها: اول هام عشان التليفون ممكن يكلمك وياثر عليكى منه وكده الطبخه تبوظ احنا اه هنخليه يكلمك بس من تليفونا احنا تحت عنينا عشان لو أثر عليكى المرة دى انسى يابنتى انه يجيبك عندى ولا هتعرفى تاخدى معاه لا حق ولا باطل بعد كده. غاده: عندك حق يا ماما فى كل كلمه قولتيها، طيب والفلوس اقوله نش عايزة ليه؟ امها: وقتها كده تقفى قدامه زى العمود راسك ومناخيرك مرفعين لفوق وتقولى فى بيت ابويا مش هحتاج المياه اشربها ولا الياسمينه ارفعها من على الأرض. غادة: ربنا ما يحرمنى منك ابدا يا ماما. امها بلبتسامه: يالا يانور عينى ده انتى اول فرحتى فى البنات يا غادة ياما دلعتك وعزيتك ورئيستك حتى على اخواتك عشان فى الاخر يحصل معاكى كده! ملحوقه يابنت بطنى ملحوقه كل معوج هيتعدل وال ينسى نفكره، أنا بس عايزاكى تقفلى منى دلوقت وتروحى تتغدى لحد ما تشبعى وتملى بطنك وانا هقفل منك واكلم جوزك اخليه يجيبك ليا بكرة معاه وهو جاى الوحده. غادة بطاعه: حاضر يا ماما. امها: ال قوليلى بالحق هووانتى طابخه ايه؟ غادة: لا مطبختش لقيت نفسى مدروخه فبعت على فراخ مشوية من بره قولت يتغدى لما يرجع قبل ما ينزل شغله التانى. امها: لا اخص عليه فتحى بجد انصدمت فيه يعنى فى عز ما انتى مدروخه ومهدودة يسم بدنك بالكلام ال قالهولك ده كله، اقفلى يابنتى اقفلى ما تسخنيش قلبى اكتر ما هو سخن خلينى اعرف اكلمه وانا بعقلى بدل ما اتخانق معاه. غادة : حاضر يا ماما مع السلامه مع السلامه. امها: مع السلامه يا قلب امك. كلمت امها فتحى واتفقت معاه واليوم ده فتحى رجع من شغله لقاها نايمه، من جوعه فضل يدور فى التلاجه لقى جنبه وعيش عمل ساندوتشات وكوباية شاى وبعدها دخل ينام، صحى تانى يوم على صوت غادة وهى بتلم هدومها وفرحانه: يالا يا فتحى اصحى يا حبيبى يالا عشان منتاخرش . فتحى باستغراب: حبيبك! ياااه يا غادة انت عارفه بقالك اد ايه مقولتليش الكلمه دى؟ غادة وهى بتسحبه تقومه: انا مبسوطه اوى انهاردة فبلاش تعكنن عليا وعليك. فتحى: للدرجه دى مبسوطه انك ماشية. غادة: امى واخواتى وحشونى اوى. فتحى: سبحان الله ما انا ياما اتحايلت عليكى تروحيلهم معايا. غادة: مش هديك فرصة تنكشنى ولا تعكننى، على العموم انا روحتى دى غير دى روحه فرح وقعاد وسهر وسمر مع قرايبنا واغانى ورقص مش ساعتين فى نص النهار ويالا بقا خف لكاعه أمى لسه قافلة معايا مستعجلانى. هز فتحى رأسه من سكات ودخل ال حمام وخرج لقى الاكل على السفرة. وقعد ياكل بجوع وهى قعدت جنبه تفطر وقالت: ايوه صحيح انتى ليه مقولتليش ان نسمه سابت الوحده! اعرف من أمى وهى بتكلمنى؟ فتحى بدون اهتمام: عادى يعنى معتقدتش ان الموضوع يهمك اوى. غادة: ازاى دى صحبتى وعشرة عمرى. فتحى: ال مافى مرة شفتك كلمتيها او حتى زورتيها بعد جوازنا على العموم هى مش سابت الوحده هى اتنقلت فى مستشفى فى الجيزة . غادة: معقول؟ نسمه عايشة فى مصر وسابت البلد؟! فتحى وهو بياكل: اخوها الصغير جامعته هناك فهتقعد لوحدها فى البلد اكيد لا فأجروا شقه هنام جنب شغلها وكليته ونقلت معاه. غادة بحاجب مرفوع: وانت عرفت الحاجات دى كلها ازاى انشالله؟ فتحى وهو بينفض ايده وبيقوم: معلش يا روحى اصلك ناسية ان اخوها جوز اختى، أنا خلصت هقوم البس عشان نتكل على الله. نفخت غادة بعد ما مشى وقالت : دايما كده حارق دمى، امى هتعرفك شغلك مظبوط وتعرفك قيمتى. فتحى من الأوضة: هتفضلى عندك كتير بتكلمى نفسك يالا انتى بتاخد ساعه فى لبسك مش عايز اتاخر بدل ما اسيبك وامشى. قانت غادة بسرعه جهزت وعملت زى ما امها قالت سابت التليفون فى درج الكومدينو. فتحى: انت سبتى ده هنا ليه؟ غادة: ابقى كلمنى غلى تليفون امى لحسن يضيع منى او يتسرق وسط الزحمه. فتحى بتريقه: بقا خايفة على التليفون ومش خايفة على الدهب ال لبساه ما علينا هتحتاجى كم؟ غادة: مش عايزة فلوس؟ فتحى وحاجب مرفوع: نعم؟ غادة: فى بيت أهلى مش هحتاج المياه ولا ارفع الياسيمنه من على الأرض. فتحى بضحكه صغيرة استغربتها غادة قال: وماله يالا بينا. طول الطريق كان ساكت وهى مستغربه بس كانت بتصبر نفسها ان بعد خطه امها كل ده هيتعدل واول ماوصلوا لقت ابوها وامها واقفين قدام البيت قرب ابوها من جوزها سلم غليه واخد منه الشنطه من غير حتى ما يبصلها او يكلمها وقاله: الأمانه خلاص وصلت يابنى. مشى فتحى من سكات وابوها وقف قدامها وبعصبية بسيطه: خشى جوه. بصت غادة لامها ال مش فاهمه فى ايه تسالها وقفت بصدمه لما قالتلها... بين طريقين ٨ مشى فتحى واول ما مشى حست بخوف لأول مرة وهى مع أهلها خصوصا من نظراتهم ليها وكلامهم ال رعبها. مامتها: نورتى بيت ابوكى يا بنت بطنى تعالى تعالى ادخلى جوه لينا كلام كتير مع بعض. واتحركت وراء امها وابوها وراءها ودخلت وقالت: فى ايه ياما؟ مالك حساكى متغيرة انتى وابويا هو انا مزعلاكى فى حاجه؟ عنيها وسعت وقالو لامها بسرعه: معقول يكون فتحى لما كلمتيه امبارح اتبلى عليا وكدب وانتى صدقتيه ياما! امها وهى بتقعد على الكنبة قصادها: عارفة الجدع ما فتح بقه معايا بكلمه وحده مع اا عملتيه فيه اول ما كلمته رد عادى بكل احترام ولولا انى فتحت الموضوع وقولتله يافتحى يابنى بنتى تلزمني كم وأنا عارفة انها مزعلاك ما كام نطق حتى ال قاله ما يجيش نقطه فى بحر ال انتى قولتيه. ابوها على غفلة مسكها من رأسها : انتى يابت ناقصة رباية ومحتاجه تتعدلى وتعرفي تقدرى النعمه ال انتى فيها وطول ما انتى على وضعك ده فبيت ابوكى اولى بيكى. غادة برغب ودموع مالية عنيها من وجعها من مسكه ايد ابوها: يعنى ايه. امها وهى بتسحبها من ايده بالراحه وقفت وعينها فى عينها: يعنى من فات قديمه تاه، شكلك نسيتى اصلك وفصلك وعايزة تغيرى جلدك ماصدقتى بعدتى واتسارعتى بقيتى عاملة زى العيل الصغير ال عينه على كل حاجه وفى نفسه فى كل حاجه ومش مهم بقا ابوه يولع ينحرق المهم يجبله ال عايزه فانتى منورنا هنا لحد ما تفوقى لنفسك. ابوها رمى شنطتها قدامها: خدى شنطتك ودخليها جوه وتطلعي تشوفى امك عايزة منك ايه تعمليه واسمع منك كلمه لا ما هتلاقى غير ايدى نازلة غلى وشك فاهمه ولا لا. غادة بدموع هزت رأسها وهى شايفه اخواتها واقفين وسامعين بصت لامها برجاء: انا حامل وتعبانه . امها وهى بتدوس على قلبها عشان مصلحتها: وايه يعنى؟ ما انا كنت خامل وقديمه بيت طويل عريض لوحدى ايه المشكلة ما كل الستات بتحمل وتتعب بس مفيش وحده مسكاها حجه ولبانه قدك لحد ما جسمك نفسه خششب ودوائه عندى يالا ادخلى وغيرى تعالى بسرعه ورانا هم بيت عايز يتروق وطبيخ يتحضر.. زعقت بصوت عالى: انتى لسه واقفة تبحلقيلى يالا انجزى بقولك ورانا شغل كتير. ابوها بص لامها من سكات وهى طبطبت على كتفه بالراحه وقالته: روح شوف اكل عيشك انتى وما تشغلش بالك انت. هز رأسه وخرج وهى بصت لبناتها الوقفين مستغربين ومش فاهمين حاجه قالتلهم: الوحده بعد الجواز بتعيش على قد يد جوزها بتنسى عيشتها فى بيت ابوها سواء كانت احسن او اوحش وبتهيأ أمورها على حياتها الجديدة وبتعيش وياما تكون ظهر وسند لجوزها صايناه وحامية ماله ياما مكفرات العشير ودى لا هترتاح فى دنيتها وياويلها فى اخرتها اسمعوا انا عايزاهم تنسوا خالص ان غادة اتجوزت وانها حامل وتفتكروا غادة اختكم بس على شرط هى دلوقت زيها زيكم يعنى تنسوا حكايه اختكم الكبيرة عايزة حاجة تعملها لنفسها حتى لوشفتوها بتزحف على الأرض فاهمين. هزوا رأسهم من سكات وهى علت صوتها بتنادى على غادة: انتى هتفضلى اليوم كله عندك جوه! خلصي. وعند غادة اول ما دخلت الاوضه انفجرت فى البكا بقهر ونظرات اخواتها ليها وجعها اول مرة أهلها يعاملوها كده على الاقل قدامهم ومع كلام امها ال وصلها فهمت ان الايام الجاية هتكون عقاب وبس امتى هينتهى مش عارفة! فى اى بيت وفى اى ظرف ال بيحصل فى بيت ابو غادة عادى بس عند غادة نفسها مكنش عادى انها تخدم نفسها وأخواتها قاعدين مكنش عادى تكنس وتمسح وتروق البيت يشكل يومى مكنش عادى، انها توقف فى المطبخ تقلى وتحمر مكنش عادى، انها تاكل ال موجود ايا كام حتى لو مش بتحبه عشان مفيش بديل زى زمان وكل كان الاكل مش على هوائها تقضيها يا اندومى يا بيض. امها تقول لها: عيشى عيشة اهلك احنا مش هنعملك ميزانية مخصوص. كان كل ما فتحى يطمئن عليها من تليفون امها يدوب هى دقيقة وحده وامها واقفه نفسى تصرخ فيه تزعق تقوله تعالى خدنى بس خايفه من نظرات امها وكل ما يقولها عايزة حاجه محتاجه حاجه بتبقى نفسها تصرخ وتقول : ناقصني كل حاجه يافتحى بس مش قادرة اتكلم انت نفسك هتشمت فيا هو اسبوعين الفرح يخلصوا وفى نفس اليون هروح معاك علطول مش هبعد ثانية وحده،أنا اتبهدلت يا فتحى انا بقيت خدامه للصغير والكبير اتا عايزة ارجع بيتى يا فتحى. فتحى: غادة سكتى ليه؟ انت معايا؟ غادة بصوت مبحوح: ايوه معاك يا فتحى معاك. فتحى: طيب خلى بالك من نفسك هقفل انا دلوقت اشوف شغلى. الراحه ال حستها فى صوت فتحى، اللهفة ال مكنتش موجوده، ده حتى مقالهاش ولو بالكدب هترجعى امتى وحشتينى! ده كله خلى كلكيعه سودا جوا قلبها تكبر ناحيته وناحيه أهلها كل يوم عن ال قبله. فضلت تصبر نفسها لكده لحد يوم فرح اختها الفرحه مكنتش سيعاها حضرت شنطتها وجهزتها وفتحى جه بس مقالهاش مرة وحده نروح مشى حتى من غير ما يسلم عليها زى مايكون عارف انها هتقوله استنى خدنى معاك. وده خلاها على آخرها واول ما رجعوا بيت ابوها دخلت علىى الأوضة بتكسر اى حاجه وكل حاجه ايديها بتيجى عليها. امها ال دخلت وراها: ها خلصتى؟ غادة بصريخ: انتوا بتعملوا معايا كده ليه؟ هو انا مش بنتك؟ ليه كده؟ امها: عشان خايفين عليكى من نفسك فرحتك بحياتك الجديدة لوحت مخك نستك انتى مين واصلك ايه وجيتى بالقوى على جوزك الرجل الطيب المحترم ال مكنش عارف يراضيكى ازاى، الرجل نفسه زهق من كتر سكاته طق من جنابه خلاص، بنعمل كده عشان نحافظ على بيتك ال بايدك بتهديه وانتى مش حاسة واعملى ال انتى عايزاه اصرخى اكسرى واخرتها ايه؟ مفيش حاجه هتتغير غير لما انتى نفسك تتغيري؟ سابتها وخرجت وغادة بصت قدام ومسحت دموعها بغل: حاضر هعمل كل ال انتوا عايزينه يا ماما بس صدقينى على الذل ال شيفاه والبهدلة ال انا فيها دى البيت ده بمجرد ما هطلع منه مش هفكر ادخله تأنى لو حصل ايه، امتى انت يا فتحى تمام انت ال بدأت بالهجر واستحليت البعد مش هنسهالك عمرى كله. عدى اسبوعين كانت غادة علطول ساكته بتعمل الحاجه لوحدها من غير ما حد يقولها ولو اطلب منها حاجه بتعملها من سكات أهلها كانوا فاكرينها عقلت مش عارفين انها شايفه فترة قعادها عندهم عقاب بيطول لما تتكلم. وفى يوم ابوها لامها وهما قاعدين فى الصالة: ها ايه رايك فى غادة دلوقت؟ نرجعها؟ امها بحيرة: البت ساكته وده مش طبعها خالص. ابوها: عشان غرفت ان الله حق وقيمه النعمه ال هى فيها. امها: مش عارفة يابو غادة البت بتفكر فى ايه بس ال متأكده منه انها عايزة ترجع بيتها انهاردة قبل بكره وانها لو حصل ايه من فتحى عمرها ما هتفكر ترجع غضبانه هنا تانى. ابوها: يبقى كفاية كده عليها. نادى بعلو صوته وقال: يا غادة. خرجت من الاوضة وقفت قدام ابوها كان وشها اصفر ونازلة النص. امها: ها يا غادة مش عايزة.ترجعى بيتك. بصت غادة لمامتها بصه طويلة وماتكلمتش بصه خلت امها تقلق منها وعليها. ابوها: يالا روحى حضرى شنطتك عشان ارجعك بيت جوزك. غادة بصوت هادئ: هترجعنى لواحد مطلبش انى ارجع يابابا ولو مرة وحده. ابوها: يابنتى الرجل مش مزعلك ولا جايبك غضبانه قوم نستنى لحد ما يجى ويقول عايز مراتى هو عارف انك هنا بنغيرى جو وسطنا. ضحكه صغيرة خرجت منها بتريقه على الحال ال ابوها بيسميه تغير جو وقالت: حاضر يابابا. بعد ساعه خرجت غادة مع ابوها بعد ما ودعت امها واخواتها ببرود واول ما نزلت الشارع اخدت نفس طوووويل زى ال كان محبوس وخد افراج. فتحى فى شقته حاسس بالوحده بيكلم نفسه: عملتى فينا كده ليه يا غادة؟ جرس الباب ضرب راح يشوف مين اتفأجا بحماه ومراته فرحته كانت ظاهرة غلى وشه وهو بياخد منه الشنطه. فنحى: أهلا وسهلا يا عمى اتفضل. بص لغادة بحب: حمدلله بالسلامه ياغادة نورتى بيتك وبهمس: وحشتينى غادة بصتله بعتاب واضح: عشان كده كنت بتسأل وتقول ارجعى. فتحى: قولو اسيبك براحتك وسط اهلك. غادة فى سرها: قصدك قولت اسيبها تتربى. ابو غادة ادخلى يابنتى اوضتك ريحى من تعب السكه. هزت رأسها من سكات وبعد ما دخلت بص ابوها لقتحى: وقاله فتحى يابنى انت عارف معزتك عندى وانك غالى من علاوة ابنى وواخد حته من قلبى، أنا بنتى قبل ما اجوزهالك كانت مدلعه وبزيادة وجوزتهالك وانا عارف انك هتراعيها وتخلى بالك منها، بنتى غلطت فى حق بيتها وكان واجب عليا انى اعرفها غلطها بس مش معنى ده انى اكسر نفسها او أهئينها بنتى عندى فى بيتى محدش لارفع عليها ايد ولا لسان احنا بس عرفناها يعنى بيتك تحوطيه وعلى اتفاقى معاك اول ما حسيت انها عرفت غلطها جبتها وزى ما سلمتهانى امانه فى ايدى انا بسلمهالك وبوصيك عليها. فتحى : فى عينى وعلى راسى يا حج. ابو غادة: وده العشم يابنى. بعدها مشى ابو غادة علطول على الرغم من ان فتحى اتحايل عليه كتير . دخل فتحى الاوضه بسرعه غادة غمضت عنيها وعملت نفسها نايمه، بصلها بحب وباس رأسها : ربنا يهديكى ياحبيبتي وغطاها وخرج بعد ما طفئ النور، أما غادة بعد خروجه دمعه نزلت من عينها وهى حاسة بكسرة نفس وقهر من كل ال حواليها بس فكرت: نار فتحى ولا جنه ابويا الحياة ال هربت منها مش هرجعلها تانى ويوم ما هخرج من هنا تانى اذا مكنش لحياة احسن يبقى بلاها. الحياة بعد كده يين غادة وفتحى تبان هادية مستقرة عكس الاول، يعنى ست بتيجى كل شهر، ايدهم اتلمت فى المصاريف رجع فتحى يحوش من تانى بغد ما وعدها انه ياخدها ويسافر زى اختها وجوزها وده خلاها تهدى اكتر لكت البرود بدأ يعرف طريقه ليهم وده فتحى حسه من ناحيتها غادة من وقت ما رجعت من بيت ابوها وهى مش بتطلب ومعظم وقتها ساكته زى ما تكون مجبورة على حاجه هو مش عارفها. ولدت غادة وجابت بنت زى القمر وسميتها: يارا. ويولادتها رجع جزء من غادة القديمه وهىوبتتنرفز بسرعه على اقل حاجه خاصة بالبنت وطلباتها. وفى يوم كانوا على السفرة بياكلو من سكات: غادة فى موضوع عايز اكلمك فيه. غادة: ممممم، قول سمعاك. فتحى: انا جالى نقل للمستشفى المركزى فى الجيزة. غادة بزهول: امتى الكلام ده حصل؟ فتحى: انهاردة المدير كلمنى والمفروض اول الاسبوع استلم هناك. غادة بترقب : وبعدين وازا وبنتك وضعنا هيكون ايه؟ فتحى: مش عارف بفكر اكيد مش هينفع اسيبكم هنا لوحدكم فيا اما تروحى عند اهلك وبعتلك مصاريفك وانا اجيلكم فى الاجازة هنا ياما... غادة قاطعته بعصبية: أهلى لا يا فتحى. فتحى: ياما تيجى معايا ونعيش هناك، هترضى تتعدى عن البلد واهلك وتعيشى معايا فى مصر. غادة من غير تفكير وهى بتشرب المياة: موافقة. فتحى: تمام بس كده فى حاجه. بصتله غادةوهى حاسة ان ال جاى مش هيعجبها وفعلا اول ما فتحى قال: غادة انا مش هينفع اجر شقه فى مصر الايجار هيشفط المرتب بير مفتوح مالوش اخر وانا نفسى ما اتعودتش غير انى اعيش فى ملكى. غادة: وبعدين ناوى على ايه؟) قالتها وهى بتدارى ايدها ال لابسه فيها دهبها تحت السفرة. فتحى عمل نفسه مش واخد باله وكمل: انا لاقيت شقة كويسة فى الجيزة و القرشين ال فى البنك هحطهم مقدم وأكمل باقى تمنها قسط فعايزين نشد الحزام شوية . غادة: ماتبيع الشقة دى وبتمنها نشترى شقة فى مصر ونخلى فلوس السفر زى ماهى. فتحى: دى شقة أهلى ريحتهم فيها مقدرش ابيعها وبعدين انا اخواتى البنات ليهم حق فيها يعنى مقدرش اتصرف فيها من غير ما ارجعلهم. قامت غادة من على الاكل وبتريقه: لا وده كلام، خللهم الشقه،و السفر فيها خمس سنين تانى قدام، وفوق ده وده نربط الحزام كمان ده على اساس اننا مش رابطينه يعنى. فتحى بهدوء: فكرى فيها ياغادة احنا الشقة الجديدة اعتبريها ياستى استثمار لينا بكره وبعده. غادة: ماشى يافتحى لما نشوف اخرتها. كلمت غادة امها وعرفتها بسفرها على التليفون. امها: مش هتيجى تزورينا يا غادة. غادة: ما انت عارفة يا ماما البنت مش مخليانى ادخل ولا اخرج. امها: على الاقل سلمى علينا قبل ما تسافرى. غادة: ابقوا نورنى انتوا فى اى وقت انتوا اخف. وبالفعل جك أهلها واخت جوزها عشان يسلمو عليهم وهما قاعدين بيشربوا العصير. ام غادة: على فكرة يا غادة انا كلمت خالتك وقولتلها انك هتنقلى الجيزة عندها.. غادة بنرفزة خفيفة: ليه بس كده ياماما. امها وهى بتدارى على الكلام بس بنتها فاهمه قصدها: ال فات مات وكل واحد خد نصيبه خلاص وبعدين دى خالتك يعنى امك التانية هناك تبقى جنبك لو احتاجتى حاجه. اخت فتحى: عندها حق بلد جديد حبيتى تخرجى تجيبى طلب حاجه تعبتى خصلت حاجه متحسيش انك لوحدك.. فتحى: تصدقى صح انا اصلا ظروفى كلها هتتغير ولسه مش عارف المواعيد هتكون ازاى وممكن اقعد فترة طويلة فى الشغل بدل ما تفضلوا لوحدكم، هى تجيلك انتى تروحى.. غادة: نبقى نشوف الدنيا هتمشى ازاى. وبعدها بكم يوم فى نص الصالة ال فى الجيزة شاورت غادة على المكان بصدمه وقالت: ايه ده يا فتحى، اوضتين ضيقين وصالة متر فى متر. فتحى: يابنت الناس اوضه نوم واوضه اطفال وصالة تشيل طقم انتريه وطرقه بتدخل على مطبخ وحمام وحشه! وبعدين كل ما كانت أكبر كل ما كانت فلوسها اكتر، يا غادة انا عشان اوفق فى عيشتنا هنا ومصاريفها الجديدة وتمن القسط ال كل تلات شهور مبلغ وقدره اول مرة اعملها فى حياتى وطلبت من حد يتوسطلى فى شغله انى اروح انا كمان واشتغل هناك. غادة بشك: طلبت من مين يا فتحى؟ فتحى اتنهد: مش هخبئ عليكى، نسمه شغالة فى مستشفى استثمارى كبير فطلبت منها تقدم السى فى بتاعى وهى ما اتاخرتش واتقبلت الحمدلله. غادة: وانا اخر من يعلم؟ فتحى: اقسملك انى محبتش اقلقك ولا اشغلك بالمشاكل دى وقولت كفاية عليكى حمل البنت الصغيرة. جت غادة تتكلم وقفها صوت جرس الباب، بصوا لبعض باستغراب. راح فتحى يفتح لقى ست واقفة بيشبه عليها حاسس انه شافها قبل كده وهى بصتله من فوق لتحت وقالتله: مش هتقولى اتفضلى؟ غادة عرفتها من الصوت وراحت ناحية الباب: خالتى! اهلا اهلا اتفضلى يا خالتى اتفضلى. خالتها وهى بتحط الأكياس ال جايباها فى ايد فتحى وداخله: أهلا بيكى يا حبيبتى، امك كلمتنى الصبح وكانت قلقانه عليكى وأدتنى العنوان قولت اجى تلاقيكى هتيجى على هم وتراب فجيت وجبتلك معايا البت مرزوقة تروقلك المكان وبالمرة قولت اجيب لقمه ناكلها سوا. غادة بفرحه قامت حضنتها : ربنا يخليكى ليا يارب يا خالتى. غادة لفتحى الواقف وحاسس ان طريقه الست دى وهى بتبص على كل ركن فى الشقة مش عجباه: تعالى يافتحى سلم انت مشفتش خالتى من وقت الفرح. سند فتحى الحاجه على السفرة وراح ناخيتهم: مكنش فى داعى للتعب ده، انا كنت هنزل واشترى اكل ولا كنتى تكلفى نفسك اما بالنسبة للشقة فايدى بأيد غادة وكنا هنخلصها فى يوم. خالتها وهى بتقعد وبتشمر فى ايدها وبأن الدهب ال مالى دراعاتها وخلى غادة عيونها هتطلع من مكانها من لمعانهم وهى بتقول: مافيش تكلفه ولا حاجه خير ربنا كتير والحمدالله . مسكت ايد غادة وبصتله: وبعدين الايدين ال زى العسل دى ايدين اخلى بنت فيكى يا عيلة عايزها تتوسخ عفرة وتراب بدل ما تتلف فى حرير . بصت غادة لخالتها بوجع وزعل على نفسها وخالتها ربطت على ايدها وقالت ورينى حفيدتى يالا. راحت غادة تجيب البنت ال نامت منهم وخالتها بتبص حواليها لكل حاجه بتقليل حتى فتحى شاورتله علة البنت ال واقفة على الباب وقالتله: وريها مكان المطبخ خليها تبدأ شغل. جات غادة بالبنت وخالتها قالت: شوفي يا مرزوقة ستك غادة عايزة ليه يتعمل واعملهولها. لمعت عينين ووقفت وهى فارده ظهرها وقالت للبنت: ابدى باوض النوم. اتحركت البنت وغادة قعدت جنب خالتها وفتحى قعد على كرسى قدامهم ومش عاجبه اى حاجه من ال شايفها. خالتها: قمر يا غادة قمر طلعالك، أنا معملتش حسابى عشان كده خدى ده منى ليك يا حبيبتى والمرة الجاية ابقى اجبلك مخصوص. قالتها وهى بتقلع خاتم من صباع ايدها الصغير وبتلبسه للبنت وغادة ريقها جرى من الفرحه. فتحى: معلش يا فندم بس دى هدية غالية جدا ماليش انى اقبلها. بصتله غادة بعصبية وخالتها بهدوء: جرى ايه يابنى انا بهادى حفيدتى وبنتى ايه ال مضايقك. غادة : ايه يافتحى انت عايز تزعل خالتى أمى التانية منك ولا ايه؟ خالتها وهى بتقوم: انا حاسة انى مضايق من وحودى، اكيد جاين تعبانين من السفر أمشى دلوقت وابقى اجيلكم وقت تانى تكونوا استريحتوا. غادة لفتحى وهى بتغمزله بعينها: لا طبعا يا خالتى مضايق ايه؟ فتحى بخنقة: البيت بيتك تنورى فى اى وقت، عن اذنكم هجهز عشان اشوف الشغل ال قولتلك عليه يا غادة. خالتها: ايه يا حبيبى مش هتاكل معانا؟ فتحى: مش عايز اتاخر من اول يوم وبعدين انا مش جعان بالهنا ليكم انتم. خالة غادة: هو جوزك كشرى كده دايما ولا مضايق مت وجودى، قولى الحق ومش هزعل انا مبحبش اكون ضيفة تقيلة على حد. بصت لخالتها: تصدقى يا خالتى انا مافى حد اقنعنى ان اجى واعيش هنا غير فتحى لما قالى تبقى قاعده جنب خالتك تونسك. خالتها وهى بتاخدها فى حضنها: انتى متعرفيش انا مبسوطه بمجيئك قد ايه؟ تروحى وتيجى عليا تونسينى انتى والعسل الصغنن ده بدل ما انا قاعده لوحدى فى شقة طويلة عريضة يرمح فيها الخيال مش زى شقتك ال كلها على بعضها متجيش اوضة فيها؟! غادة وعنيها على غوايش خالتها ال بتتخرك معاها فى كل خطوة: هو انتى نقلتى يا خالتى من شقتك القديمه! خالتها: من زمان من وقت هادى ابنى ما ربنا فتحها عليه. غادة: هو شغله فى البترول بيكسب اوى كده؟ خالتها: ده كان البداية بعده كده شارك واحد صاحبه فى محل أدوات صحيه وبنزينه واهو زى ما انتى شايفه الخير. فالتها وهى بتحرك دراعاتها فى وشها. غادة وهى بتبلع ريقها وعنيها مش بتتحرك عن ايدين خالتها وتمرر ايدها عليهم وخالتها بتضحك عليها: ومرات هادى فين؟ هى مش ساكنه معاكى؟ خالتها: قطع و قطع سيرتها رضينا بالهم والهم مش راضى بينا. رفعت غادة رأسها لخالتها وبفضول: ليه كده يا خالتى هى مزعلاكى فى حاجه. خالتها: اسكتي يابنتى قالت عايشة لوحدى قالها حاضر، شاليه فى الساحل قالهاوحاضر، مش هشتغل واخد مرتب شغلى وانا فى البيا قال حاضر، شفى هادى متجوز بقاله اد ايه مخلفش وانتى الله اكبر عليكى بنتك على ايدك اهى : اجى اقولها تعالى نكشف نشوف العطله فين تقولى لسه اما اعيش حياتى الاول انا عايزة على الاقل خمس سنين اعيش سنى قبل ما ابوظ جسمى والهى نفسى بالعيال اجى اقولها ابقى زورينى بدل ما انا لوحدى: تقولى معلش اصلى مشغولة. غادة: يمكن مشغولة بجد يا خالتو. خالتها: هتنشغل بايه؟ شغل البيت وعلى مرزوقه ولا وظيفه ولا عيل ولا حاجه غير تنام وتصحى ياما النادى ياما الجيم ال طالعه فبه جديد ياما الكوافير حتى الاكل بتجيبه ياما جاهز ياما على السواء. غادة: وهادئ فين من ده كله؟ مش عارف بعمايلها يعنى ولا مرايا الحب عمياء زى ما بيقولوا؟ خالتها : يختى ودى هيحب فيها ايه؟ تصدقى يا غادة وماليكى عليا حلفان ان انتى يابنت اختى احلى منها ميه مرة، دى مداريه وراء النقاب غادة: وايه ال رماكوا عليها؟ خالتها: لا اخترتها ولا شوفتها ده هو ماسكين كان عامل زى الفرخه ال بتفرفر بعد ال حبها ما رفضته حب يداوى جرح قلبه بيها وعشان ابنى رجل محترم بيقولى ياماما مراتى امانتى تدلع على حسى وطالما انا بودك خلاص هى مش ملزمه تسأل عنك،هو بنفسه ال بيجددلها اشتراك النادى بيقول بقعد طول اليوم بره البيت خليها تتسلى مشكلته الوحيدة معاها الخلفة قال بينى وبينها السنه دى ان ما حملتش هيبقى ليا تصرف تأنى ومحدش يلومنى. غادة بحسرة ودموع: صحيح يدى الحلق للى بلا ودان يا خالتى. خالتها بقلق: مالك يا نور عينى؟ قولى يابت وفضفضى انا خالتك لتطقى من جنابك يا حبيبتى. غادة بدموع: ذنب هادى بيخلص يا خالتو شوفى انتى وابنك على تصرف مرات ابنك بتقولوا ايه وانا أهلى وجوزى لما حبيت بس اريح نفسى وانا حامل واعيش زى اى بنت فى سنى عملوا فيا ايه؟ خالتها: فضفضى يا غادة فضفضى متوجعيش قلبى عليكى، انتى بالذات دونا عن اخواتك كلهم ليكى معزة فى قلبى وانتى عارفه. حكتلها غادة عن الشهر ال قضته فى بيت ابوها والسبب وحياتها مع فتحى ماشية ازاى. خالتها: لا طبعا أختى وجوزها غلطانين ازاى يعنى يكسروا نفسك قدام جوزك كده؟ لا بقى انا هبهدلها على عملتها السودا دى، هى اه حكتلى عن المشكلة بس مقالتش الكلام ده كله. غادة وهى بتمسح دموعها: ال حصل يا خالتى مش عايزة افتح فى القديم، أنا من يومها قررت اعيش وخلاص اما هناك فرجلى مش هتعتبه نهائى. خالتها: حقك يابنتى تاخدى موقف بس انتى لسه صغيرة يابنتى على الهم ده تعالى شوفى المزغودة مرات ابنى عايشه ازاى؟ ياريتك ياغادة كنتى وافقتى، بس يالا هنقول ايه النصيب ومحدش عارف بكرة مخبى ايه؟ قومى حطى الاكل على السفرة تلاقيكى واقعه من الجوع ياوقلب خالتك يالا جيبتلك كباب وكفته عارفة انك بتحبيهم. غادة ريقها جرى بجوع ومسكت ايد خالتها بتقعدها غلى السفرة وباستعجال بقت تطلع الاكل وخالتها قالت: اعملى حسابك انتى ال هتجينى مشوارك بعيد عليا رجلى وجعانى وانتى اخف منى تقضى اليوم نتغدا نتمشى نحكى احسن من حبيتك ووحدتك. غادة وهى بتحط صباع الكفته فى بقها: كل يوم يا خالتى هكون عندك هة يمشى كده وانا اكون عندك. خالتها: حقه يابنتى يعينك على قلبه وشه دى. غادة : وياريت عاجب يا خالتى. خالتها وهى بتطبطب على ايدها: يابت متنكديش على نفسك يا عبيطه هتعجزى قبل اوانك، فكرى فى نفسك شويه وال تقدري تاخديه من الدنيا خديه واتمتعى بيه اخرتها هنموت فاضين يبقى ليه نحرق دمنا ونموت مجلوطين غادة: على رايك يا خالتى. بين طريقين ٩ عدى يومين كانت غادة اوضاعها استقرت وطلبت من فتحى انها تزور خالتها. فتحى: بلاش يا غادة، أنا أصلا عايزك تحجمى علاقتك بيها كأننا لسه فى البلد ونا سافرناش. غادة: ليه يعنى؟ ده انت بنفسك كنت فرحان وقولتلى تسالينى. فتحى: مش مرتاح يا ستى وبعدين انتى ليه تاخدى منها خاتم دهب؟ غادة: ده هدية لبنتى. فتحى: وأما يحصل عندهم حاجه ونحب نرد الهدية اجيب منين؟ غادة وهى حاطه الخاتم فى ايدها: مش مستنين منك فلوس، دول يعبى شقتك دى فلوس.. فتحى: اهى طريقتك دى ال مخليانى مش عايزك تروحى. غادة: وأفضل محبوسة، حبس هنا وحبس هناك بس هنا العن على الاقل هناك ممكن اروح السوق أزور أهلى نتمشى، لكن هنا لا أعرف حد ولا حد يعرفنى وانت مواعيدك بقت لا تطاق يا شفتك يانمت من غير ما اشوفك انا زهقت. فتحى: اممممم رجعنا تأتى للاسطوانه اياها، تمام، روحى يا غادة انا رجل ورايا شغل ومش حمل صداع من على اول اليوم، عن اذنك. قالها وخرج وقفل الباب وراءه وهى بعصبية: اهو ده ال انت فالح فيه. عند خالتها: غادة وصلت بعد ساعه بعد ما وصفتها العنوان الجديد: كانت. واقفة مبهورة. من الشقة وسعها عفشها. غادة: الشقة حلوة اوى يا خالتى. خالتها: دى شقة عواجيز اومال لو شفتى شقة هادى تقولى ايه؟ تعالى تعالى اقعدى نحكى. فضلوا يتكلموا لحد ما تليفون خالتها رن. خالتها: ده هادى؟ نن عين امه مفيش يوم بيعدى من غير ما يطمئن عليا فيه. _الو، ايوه يا حبيبى، هتتغدى معايا انهاردة، طب كويس لا خلاص انا هجهزلك الاكل ال بتحبه لا هستناك عشان معايا حد عايزاك تسلم عليه يالا سلام. غادة وهى بتقوم: شكلك مشغولة يا خالتى امش دلوقت وابقى اجيلك وقت تانى. خالتها: يابت ده هادى مش غريب بعدين احنا هنتغدى سوا انهارده. غادة: ماهو انا لازم احصر غداء لفتحى لما يرجع من المستشفي خالتها: خير ربنا كتير ابقى خدى اكل منها وقوليله طبخت وخلاص يالا بقا أقعدى ماتنهتنيش . دخلوا المطبخ يكملوا كلامهم والجرس ضرب. خالتها: غادة روحى افتحى الباب تلاقيه عمك رجع مت المصلحه. راحت غادة عاى الباب فتحته شافت شاب واقف قدامها شافته قبل كده فى فرحها ومش عرفته لحد ما قال: ازيك يا غادة؟ بتكتب ودانها وبتقول فى سرها: معقول بس ازاى هادى شعره طويل شويه وده صغير وبعدين هادى لابس نظارة قعر كوباية ده لا هادى رفيع جدا ده ولا عارض الازياء هادى لبسه مبهدل بس ده ريحه برفانه دوختها لا اكيد ده مش هادى. غادة : حضرتك مين؟ خالتها من وراها: انت جيت يا حبيبى تعالى يا هادى. جردل مياه سقعه نزل على دماغها: مش مصدقه وجواها بيقول حاجه وحده: معقول ده هادية اقصد هادى. وهنا فلاشات عدت قدامها عن كلام اخواتها فى فرحه وأنه اتغير خالص وغيرة امها لدرجه انها تسيب الفرح هنا يس فهمت قصدهم. هادى وهو بيعدى من جنبها: ازيك يا غادة ليكى وحشه. على صوت: غادة شكلها نسيتنى. خالتها: لا بقا حد ينسى قرايبه ولت ايه يا غادة. غادة بتقفل الباب وبتوهان: ها اه اصل اصل معرفتهوش. هادى بمكر: يعنى مبقتش هادية، اتغيرت اوى كده؟ خالتها بنرفزة: ما حدش يجيب سيرة الاسم ده قدامى بينرفزنى كان لعب عيال وخلص ولا ايه يا غادة. غادة بلجلجه: ااه ده كان هزار هزار. جه جوز خالتها واتفاجا بغادة وهادى وقعد على السفرة وهما بيتغدوا _تسلم ايدك يا ماما الأكل تحفه. خالة غادة: مش انا غادة هى ال طبخت. هادى بهدوء: تسلم ايدك يا غادة حقيقى الاكل تحفه. غادة بكسوف من نظراته: شكرا. الوقت سرقها محستش بنفسها ولا تليفونها ال بيرن غير فى الرنه الخامسة وتفتح بسرعه بعد ما بصت فى الوقت وقالت بخوف: الو. فتحى: انتى فين يا غادة؟ غادة: انا عند خالتى يا فتحى ما انت عارف. فتحى: لحد دلوقت؟ انت مش عارفة ان ده معاد رجوعي؟ حتى ما حضرتيش لقمه آكلها قبل ما تمشى؟ غادة: كنت ناويه ارجع بدرى بس الوقت سرقنى على العموم انا جايه اهو. فتحى: لا خليكى براحتك فين تيجى وفين تجهزى اكل انا ماشى وهشترى اي حاجه من بره ولينا كلام لما ارجع. غادة قفلت معاه وهى بتنفخ: يووووه دى مبقتش عيشه دى. خالتها ال متابعه: حصل ايه يا حبيبتى. حكت غادة لخالتها ال حصل وهى : ولا يهمك هادى يوصلك بعربيته وبعدين حصل ايه يعنى لده كله ما هو حلها وقال هشترى اكل يبقى مكنش فيه لزوم لده كله. جوزها : معلش يابنتى الرجل بيرجع من شغله تعبان ويخب يلاقى مراته ولقمه مستنياه. هادى: لو فتح بقه معاكى بكلمه رنى على خالتك واحنا نعرفه انك مش عشان بعيد عن اهلك يبقى مالكيش حد ويعمل ال هو عايزه، لا انت ليكى هنا ظهر وعزوه. جوز خالتها: يا جماعه متكبروش الموضوع غادة: ربنا ما يحرمنى منك ابدا. اخد هادى غادة بعربيته وطول الطريق بيتكلموا ويفتكروا زمان وايامه لحد ما صلت للعمارة ونزلت وهادى ندى عليها رجعتله. غادة: فى حاجه يا هادى؟ اخد منها البنت وباسها على خدها بوسه طويلة وقال: ربنا يباركلك فيها غادة الصغيرة. غادة بكسوف اخدتها منه وطلعت وهو اتحرك. فضلت غادة سرحانه بتفتكر كل ال حصل وشافته عند خالتها لحد ما جه فتحى وقبا ما يتكلم عشان تريح دماغها من وجع الرأس قالتله: تنام غلطانه ونسيت هاخد بالى بعد كده ، الاكل فى المطبخ جهزته، تصبح على خير. قالتها وغمضت عنيها وهو ضرب كف بكف وراح على المطبخ وهى فتحت عيونها وتفكيرها كله فى شخص واحد: هادى. مع تكرار زيارة غادة لخالتها والحياة ال عاشت طول عمرها بتحلم بيها لقتها اخيرا وعشتها فى خيالها، من كلام خالتها عن مرات ابنها وحياتها معاه، وحده وحده بقت بتتخيل نفسها مكان مراته وللأسف حدود كتير بينها وبين هادى فى الكلام بدات تتشال من ضحك وهزار وعلى الناحية التانية بقت بتبعد عن فتحى وطول الوقت فى مقارنه جواها شغالة بين جوزها وابن خالتها. وفى يوم كانت بتقنع فتحى انهم معزومين بسبب افتتاح هادى لمحل جديد هو وشريكه احمد. فتحى: واحد لا أعرفه ولا يعرفنى احضر افتتاح محله ليه؟ غادة بعصبية بسيطه: عشان ابن خالتى وعزمنى. فتحى: اه، عزمك انتى وقالك ابقى هاتى جوزك معاكى، ماهو لو بيفهم فى الأصول كان رن عليا وكلمني رجل لرجل. غادة: انا ال عزمتني خالتى مش هو وبعدين انت عارف خالتى كويسة. فتحى بتريقه: الا عارفاها، هو انا الايام دى بقيت اعرف حد غير خالتك؟! غادة وتجاهلت قصده: وهو جه يوم فرحنا فعلى الاقل ردها. سكت فتحى تخت إصرارها وهى من جواها كلها شوق وتشوف مرات هادى الست ال عايشة حياة المفروض تكون بتاعتها هى وهى بغبائها ضيعتها. فى الافتتاح كانوا كلهم هناك، وغادة لحماتها اومال هادى فين يا طنط ؟ كله هنا حتى شريكه وهو لا. حماتها وهى بتحرك بقها فى الناحيتين: راح يجيب السنيورة من الكوافير على رأى ال قال اش تعمل المشطه فى الوش العكر، ال ما باين منها حاجه غير عنيها انا عارفه كان لزمته ايه؟ غادة بابتسامه: حظوظ يا خالتى. خالتها وهى ماسكه خدها: يا خسارة يا غادة. اما فتحى فكان واقف زهقان مش مركز معاهم عايز يخلص يسلم على ابن خالتها ده ويمشى. دقائق وظهر فتحى بعربيته وخالتها بتقول بفرحه: اهو فتحى جه اهو، شهقة كتمتها غادة جواها وهى بتميل على خالتها وبهمس: هو فتحى غير عربيته يا خالتى؟ خالتى بزهو: اومال، الوضع الجديد لازمه عربية جديد. نزل فتحى مت العربية بيقول زرار البدله التوكسيدو ال بلون الفحم وعيون غادة مش مفارقة كل تفصيله منه وهو نازل وعلى وشه ابتسامه تسحر اى وحده واتحرك ناحية باب العربية التانى فتحه ومد ايده ومراته نزلت براحه وهو ماسكها وقفل وراءها الباب وايده لسه فى ايدها محاوطها من وسطها ويميل يهمس عايها ويبتسم وهو ماشى جنبها. صوت الستات ال حوالين غادة بغيرة وحسد مش حاسين بالنار ال والعه جواها وهى شايفيهم بالشكل ده ولا مش حاسين بتأثر كلامهم عليها: يالهووى، شايفه ماسكه محاولة عليها ازاى، وحده تانية: ااااااه، ياترى بيقولها ايه؟ وحده تالته: تلاقيها ملكه جمال ال توقع واحد بالشكل ده ده ولا ظافر العابدين. وحده تالته: تفتكروا حامل يا بنات عشان كده! الكلمه دى خلت غادة قلبها وقع فى رجليها وبسرعه ميلت على خالتها ال كانت سامعه الكلام هى كمان ومبسوطه منه: خالتى هى حامل؟ خالتها بغمزة: نا تخافيش مافيش حاجه هو بس بيخاف لتقع وهى ماشية ما انا قولتلك محددة على الاقل ٥ سنين السنيورة محدده. اتهربت غادة بنظراتها من عيون خالتها وغصب عنها رجعت تبص عليهم، جه عليهم هادى بمراته وسلم على والدته وغادة من غير ما يسلم وسلم على فتحى ال حس بخنقه اول ما شافه اما غادة اتجاهلت وجود مراته خالص مركزتش فى نظرات مراته ليها اول ما عرفها عليها. دخلوا كلهم جوا وهادى سحب لمراته الكرسى تقعد عليه وغادة متابعه تجاهله التام ليها واهتمامه بمراته وده خلاها بعصبية قامت وقالت: يالا بينا يافتحى.. فتحى قام باستغراب بس معلقش لانه كده كده كان عايز يمشى. هادى بهدوء: ليه يا جماعه لسه بدرى. غادة: لا اصل البنت نامت والجو برد. هادى وهو بيقوم من مكانه: ثوانى اجى اوصلكم. فتحى: مافيش داعى شكرا ليك مش عايزين نعطلك. غادة وهى بتبص لمراته بغيرة: ولا ناخذك من ضيوفك. هادى: تعبكم راحه، على العموم هبعت معاكم السواق اظن كده خلو كويس. جايه تمشى سلمت على خالتها وجوز خالتها ال كان بيطبطب على ايد مرات ابنه وبيكلمها: مع السلامه يا جوز خالتى. جوز خالتها من غير اهتمام ضايقها: مع السلامه. خالتها: غادة طمئنونى اول ما توصلي وما تتاخريش عليا فى الزيارة انتى عارفة بستناها قد ايه؟ غادة بانتصار وهى بتبص لمرات هادى: عارفة يا خالتو انك بتحبينى وانا كمان مش هتاخر متقلقيش. روحت غادة وطول الطريق ساكته بس جواها بيغلى من غيرة على ندم وحرفيا كانت بتلكك لفتحى لدرجه انه اخد مخده وخرج ينام بره الاوضه وهى قفلت فى وشه الباب وفضلت تعيط وهى اصلا مش عارفة بتعيط ليه، أما فتحى قاعد مهموم وحاسس ان حياته من وقت ما جم مصر وهى كل يوم بتخرب عن اليوم اى قبله. عدى كم يوم وغادة كانت مستنية أمورها تهدى مع فتحى عشان تقدر تقوله انها رايحه لخالتها غادة وهى ماسكه تليفونها : ياترى ايه الحكاية من وقت الافتتاح وخالتى مكلمتنيش مذ بعاده يعنى؟ دى حتى ما استغيبتنيش انى ما روحتش ليها واهو رنيت عليها مردتش؟ ياترى فى ايه؟ على العموم انا حضرت الغداء ارن على فتحى واقوله انى رايحالها واشوف بنفسى ويتأفف يتأفف يعنى لا يخرجنى ولا عايزنى اخرج! بعد شوية كانت بترن الجرس على شقة خالتها ال فتحت واول ماشافتها: غادة تعالى يابنتى. دخلت وغادة دخلت وقفلت الباب وراءها بحيرة من مقابلة خالتها: فى ايه يا خالتى مالك؟ خالتها بتعب: شفتى ال خصل لخالتك يابنتى، عين وصابتنا يا غادة من يوم الافتتاح استكتروا على ابنى الفرحه يا غادة كسروا فرحته يابنتى.. غادة بقلق: هادى ايه خصله ايه؟ خالتها: اتخانق هو ومراته يومها فى بيتهم قوم رمى عليها يمين الطلاق. شهقت بصدمه او فرحه شعورها مكنش مفهوم بس حاولت تدارى لمعه عيونها وهى بتقول: سهلة يا خالتى يرجعها تانى. خالتها: وانا ما اقبلها ابدا تدخل بيتى ولا هو كمان ابنى عمل معاها ال عليه وزياده وحده غيرها تبوس ايدها وش وظهر مش تقف تبجح وتقول مش عايز اخلف اومال هو كان متجوز ليه؟ غادة وعنيها بتلف فى الشقة: عندك حق يا خالتى، بس ياترى هو فين دلوقت؟ خالتها : فى اوضته ال هنا قافل على نفسه لا بيطلع ولا بيخرج ولا بيكلم حد ولا بيرد على حد . غادة بضيق: للدرجه دى زعلان عشانها؟ خالتها: زعلان على نفسه يا نور عينى لا اخد ال بيحبها بقلبه ولا اتهنى مع ال اختارها بعقله. غادة: ومين يا خالتى متهنى ما انتى شفتى حياتى ووضعى. خالتها: حقه انتو الاتنين اتظلمتوا تعرفى ساعات كده افكر واقول يمكن ربنا عمل كده لحكمه لابنى انه يراضيه زى مابقولك كده محدش عارف بكره مخبى ايه. غادة: بس ايه ال فتح سيرة الخلفة فى يوم زى دا والموضوع يكبركده؟ خالتها: اصراحه كن غير كدب، انتى يا غادة. غادة بصدمه: انا؟ خالتها: هى غارت منك اول ما شفتك اصل العين يابنتى تكره ال احسن منها واتاريه كان صريح معاها فى اول يوم خطوبة وقليلها انه بيحب بنت خالته واتقدملها اكتر من مرة ورفضت فلما شافتك ولعت وفضلت كاتمه كاتمه لحد ما روحت واول ما دخلوا ما تدتلهوش فرصه انفجرت فيه انت ما انستهاش انت لسه بتحبها عيونك فضحاك انت لسه عايزها وهو يقولها خلاص نسينى انتى هاتيلى ابن يلهينى انا مش مقصر معاكى فى حاجه واتخانقوا هى بردها المستفئز وهو بكرامته ال نقحت عليه هوب قام رامى عليها اليمين وسابلها البيت ومشى جات وراءه تعتذر بعد ما حست انها خلاص خسرته قام طردها وقالها حقوقك هتوصلك كامله انا مش هعيد تفس الغلطه مش هتجوز غير ال قلبى يحبها وبس. غادة: هو قال كده؟ هزت خالتها رأسها وهى بتبكى وتنوح وقالت: ياريتك كنت لسه متجوزتيش يا غادة كنت اخدتك غصب عنك او حتى اترملتى ولا أطلقتى ماكنت سبتك لحظه وابنك ولا بنتك اهل ابوه اولى بيه وانتى اتعامل معاكى كأنها اول جوازة ليكى ولابنى، بس اقول ايه مكتوب عليا قلبى يفضل متوجع عليكم انتوا الاتنين العمر كله لا هو عايش مرتاح ولا انتى عايشة عيشة تليق بيكى. قامت غادة من مكانها وجسمها طله بيتنفض من كلام خالتها مشت رجعت شقتها من غير ولا كلمه بس كلام خالتها ماسابش خيالها ولا تفكيرها قعدت على السرير بتحسبها وبتفكر لحد ما مرة واحده قامت وقالت: ايوه مش هى دى العيشة ال انا عايزاها، يمكن اكون غلطت قبل كده بس ان الأوان ان أصلح الغلط ده.. على دخول فتحى ال شافها واقفه وشكلها مريب ولسه بيسالها فى ايه يا غادة؟ حصل ال طلبته بالظبط فاقت من ذكرياتها على صوت سواق التاكسي: وصلنا يا مدام. نزلت وبأيد بترتجف طلعت حسابه والنغزة ال فى قلبها مش عارفه سببها. غادة لنفسها: مالك فى ايه زعلانه على ايه حلمك خلاص هتححققيه وبنتك مصيرها هيجيلك وكل ال انتى بتحلمى بيه وانتى فى سنها هتحققخولها خلاص بقا انسى وعيشى. رنت الجرس على شقة خالتها وفتح جوز خالتها ال باستغراب من شكلها وهيئتها: غادة! غادة بدموع: انا اسفه انى جيت فى وقت زى ده يا عمى. هادى ال خرج من اوضته على صوت الباب: ده بيتك تيجى الوقت ال يريحك يا غادة حصل ايه مالك؟ انتى اتخانقتنى مع ال اسمه فتحى ده؟ بكاء غادة زاد وخرجت خالتها وشافتها وضربت على صدرها: غادة؟ مالك يابنتى ما انتى كنتى كويسة الظهر؟ غادة وهى بترمى نفسها فى حضن خالتها: انا اتطلقت يا خالتى. شهقت خالتها وفضلت تطبطب على ظهرها وبفرحه بصت لابنها ال ابتسم لأمه بمكر وجوزها كان متابع كل ال بيحصل وبضيق قال: خلاص يابنتى الصباح رباح باتى انهاردة هنا وأنا من بكره هاخدك اوديكى عند اهلك فى البلد وربنا قادر يهدى النفوس وترجعى تانى لابو بنتك. خالتها: ايوه صحيح هى بنتك فين؟ غادة: سبتها لابوها. خالتها: جدعه، يعنى هو لما اتجوزك كان واخدك بعيال، ريحى يا حبيبتى ريحى وما تزعليش نفسك، هو كان يطول؟ شايف نفسه على ايه مش فاهمه! غادة بحرج: خالتى انتى عارفة انى حالفه بيت ابويا مش هرجعله غضبانه ولا اتحامى فيهم تانى بعد ال حصل قبل كده وحكتلك عنه. خالتها: عارفة يا حبيبتى عارفة ولا يكون عندك فكر، البيت بيتك ياضنايا. جوز خالتها: ام هادى عايزك ثوانى فى الأوضة. اتحرك وهى قامت وراءه وقعد هادى مكانها بص لغادة: هو ال خسران يا غادة متبكيش عايه. غادة: انا ببكى على نفسى يا هادئ انى استحملت كتير وهو رضيت بيه وظروفه وهو مقدرش ده. هادى وهو بيمسك ايدها: احنا الاتنين اتظلمنا يا غادة فى حياتنا ويمكن تكون دى فرصتنا اننا نعيش. غادة بتسحب ايدها من ايده: هادى انت ايه ال بتقوله ده؟ هادى: بقول ال شايفه فى عيونك يا غادة شايف عذابى ولهفتى وحيرتى، كفايانا وجع يا غادة وتعالى نعيش المرة دى مش هسمحلك تقولى لا ابدا ياغادة. غادة: خايفة اخد قرار فى لحظه ضعف اندم عليه العمر كله يا هادى. هادى: القرار الغلط اخذتيه زمان وعذبتنيى وعذبتى نفسك بيه. غادة: واهلى؟ هادى بتصميم: انا كفيل انى اقف قدامه اى حد صدقينى مش هسمح لحد انه ياخدك من بين ايديا تانى. وفى الاوضه عند خالتها وجوزها: ايه ال بيحصل بره ده، ازاى عايزة تقعدي ابنك المطلق مع بنت اختك المطلقة فى ايه فى دماغك البت دى من ساعه ما رجلها دبت هنا وانتى قالبه على مرات ابنك، ده غير كلامك ال بتعشميها بيها اوعى يكون فكرك انى مش واخد بالى، سبتك قولت تعقل كلمتنين وقالتهم وفى الاخر وصل لخراب بيوت. _بقولك ايه انت مش عملت نفسك مش شايف ومش فاهم خليك كده علطول ال بره ده ابنى وال معاه بنت أختى احنا التلاته نعرف نتعامل مع بعض وخليك عارف حاجه مهمه انا مظلمتش مرات ابنك يمكن انا بعتقها من غير ما تحس اما ال بره دى فهى السبب فكل ال احنا فيه ده وزى ماقالوا داونى بالتى هى الداء وده ال انا بعمله مع ابنى دلوقت، عن اذنك. سابته وخرجت وهو ضرب كف بكف بيقول: جيب العواقب سليمه يارب. عند فتحى وبعد ما خرجت غادة فضل شوية قاعد مش مستوعب شريط حياته معاها من اول ما اتجوزها مر قدام عنيه وافتكر وقتها كلام والدته فى اول يوم شافتها فيه فرحتها ال كانت رايحه بيها اختفت وهما راجعين دعاها ليل نهار انها تبعد عنه يوم ما قالتله وهى على السرير تعبان: صدقنى يابنى دى ماتنفعكش، انت يانور عينى تستاهل وحده تشوف فى عينها كبير، وحده ترضى بقليلها، نفسها عفيفة قلبها نظيف ودى وحده مفيهاش حاجه من دول دى هتتعبك وهتهلكك عشان ترضيها ومش هترضى دى واخدك سلم لدنيا هى عايزاها ويوم ما هتلاقى سلم أعلى هتسيبك وتجرى عليه، ارجع يا نور عينى وبلاش دى. رجع من ذكرياته وهو بيمسح دمعه نزلت من عيونه: عندك حق يا أمى كان عندك شفتى ال انا مقدرتش اشوفه كنتى حاسة وانا ال كنت غبى، غبى بس خلاص يا غادة طالما خرجتى من بيتى مبقاش ليكى رجعه تانى، وبنتى ال كنت بستحمل انانيتك عشانها فى حضنى خلاص هحسرك على ظفرها انك تشوفيه ومش هتنوليه. مسك تليفونه ورن على ابو غادة ال رد من اول رنه بقلق: ايوه يا فتحى يابنى خير حصل ايه؟ انت كويس؟ غادة والبت كويسة؟ فتحى: عمى انا طلقت غادة وبنتى معايا وامانتك بنتك عنده خالتها، حقوقها هتوصلها على داير مليم وحاجاتها هبعتها لحضرتك ومن بكرة هوثق الطلاق عند ماذون وابعتهالك. ابو غادة برعب: يابنى حصل ايه لده كله؟ الامور ما تتاخدتش كده؟ خراب البيوت مش بالساهل. فتحى: كل شى نصيب يا عمى وانا معملتش غير ال بنتك طلبته وصدقني خلاص غادة خرجت من بيتى وقلبى ومبقاش ليها رجعه خلاص، بعد اذنك قفل معاه بنته فضلت تبكى قام يهدهدها ويبوس راسها: ما تقلقيش يا حبيبتى هكون ليك ام وأب ربنا يقدرني على تربيتك ويعنى بأس يا قلب ابوك بأس. وعند ابو غاده بعد ما قفل فتحى معاه وسابه بيقوم من على السرير بيزق فى مراته بعصبية بيصحيها: قومى قومى شوفى بنتك وعمايلها قومى شوفى المصيبه ال احنا فيها قومى ام غادة بقلق: فى ايه فى ايه وانت بتعمل ايه؟ _بلبس رايح لاختك قومى اتحركى البسى. ام غادة: افهم بس مالى أختى ورايحلها الساعه دى ليه؟ _ابدا يختى ، بنتك أطلقت وقاعده عندها. ام غادة وهى بتقوم بسرعه: يانصيبتى يا نصيبتى. قلبى كان حاسس، قلبى كان حاسس. وخرجوا هما الاتنين فى نصاص الليالى على ملأ وشهم مغبرين والرجل طول الطريق مش على لسانه غير كلمه واحده: صدق ال قال يا مخلف البنات يا شايل الحمل للممات . اما امها فهى كل تفكيرها: ياترى حصل ايه؟ هببتى ايه يا غادة خربتى بيه بيتك؟ ومكلمتناش ليه؟ وروحتى عند خالتك ليه وجتيش؟ جيب العواقب سليمه يارب. بين طريقين ١٠ وعلى اذان الفجر صوت خبط عالى صحى كل ال فى البيت ماعدا غادة ال كانت صاحيه والنوم مجافيها. فتح هادى الباب، بصله جوز خالته وخالته بصدمه. خالته: هادى؟ ام غادة وجوزها: مين يا هادي. ام غادة داخله بعصبية: بنتى فين يختى؟ بقا كده! بنتى تطلق وتجيلك فى انصاص الليالى ولا تقوليش ام هادى: كنت هقولك ودى حاجه تستخبئ برضه بس قولت تلاقيكى نايمه لما تصحى، بس انتى عرفتى ازاى؟ ام غادة: جوزها كلمنا. هادى بهدوء خلى ام غادة رفعت حاجبها على كلامه: اسمه طليقها يا طنط هو خلاص رمى اليمين. ابو غادة بصوت عالى: بنتى فين؟ ام هادى: نايمه جوه. ابو غادة مستناش راح مكان ما شاورت بايدها وفتح عليها الباب فجاءة خلاها رجعت للوراء بصدمه بعد ما كانت واقفه وراءه بتلطم بمجرد ما سمعت صوت أهلها. غادة: بابا، استنى بس هقولك. ابوها وهو ماسكها من شعرها: تقولى ايه؟ انك خربتى بيتك بايدك الرجل المحترم ال زى فتحى عمره ما يسعى للخراب اسمعى يا بت انتى انتى هتيجى معايا دلوقت لعند جوزك تستسمحيه وتبوس على رجله لو حكمت وترجعى تربى بنتك. غادة بصوت عالى: لا مش هرجعله هو فى سكه وانا فى سكه طريقه مبقاش طريقى خلاص. امها دخلت عليها وبعصبية: وأنهى طريقك بقا انشالله ال رميتى بتك حته لحمه حمرا عشانه. هادى من وراءها وهو فى نص الصالة لانه مكنش ينفع يدخل الاوضه : اتفقنا انا وغادة بعد شهور عدتها اننا نتجوز. ام غادة: عدة مين وجواز مين؟ انت مش متجوز يا جدع انت. هادى: لا انا مطلق من فترة بسيطه. امها وهى تبص لاختها: الواد ابنك مطلق وقاعد عندك وانا بنتى هى كمان أطلقت وجات ليكى وفضلتك عنى، ياترى عملتى ايه فى بنتى يابت ابويا. غادة: معملتش انا ال زهقت. امها: زهقتى من ايه ال تنشكى ما انتى كنتى عايشة وراضية حصل ايه برجلك مخك. غادة: حصل انى عايزة اعيش مش اعيش طول عمرى واجهه قدام الناس انى مرات فلان الفلانى، وفى الحقيقة انا متجوزة حيطان الشقة من كتر ما انا قاعدة لوحدى،عايزة اعيش حياتى البس ال انا عايزاه اكل ال الاكل ال نفسى فيه من غير ما اشيل هم لبكره، ويقولى نشد الحزام امها: والكلام ده كله معرفتهوش غير لما جيتى البلد دى ورجلك خدت على خالتك، وأنا أقول ياربى ايه الحكاية كل ما اكلمها عند خالتها، بطلتى ترنى عليا غير لما انا ارن عليكى يابت فينك طول النهار عند خالتى او بكلم خالتى اقول سبحان الله مكنتش بتحب حتى تجيب سيرتها هى ولا ابنها دلوقت بقا كل كلامها عليهم ومعاهم، شفتى ياما هادى جاب شفتى ياما هادى اشترى شفتى ياما هادى مش عارف ايه؟ الفار لعب فى عبئ بس قولت لا صحيح بنتى عينها فارغة وميملهاش غير التراب زى خالتها بس ما تغلطش الغلط ده أبدا. ام هادى: انا مش هزعل منك على كلامك ده يابت ابويا.. ابو غادة: تزعلى، طلقتوا بنتى من جوزها واتفقتوا انكم تجوزوها لابنكم ولا كان ليها اهل وناس وفى الاخر تقولى تزعلى. غادة: قولتلك مالهمش ذنب. قلم نزل على خدها من ابوها خلها سكتت بصدمه وعيون واسعه وقال: اسمعى جوزك زهدك خلاص، انتى هتيجى معايا البلد وتستكنى والايام يمكن تداوى وترجعى مرجعتيش اهو مرزوعه وسطنا نحاوط عليكى لكن جواز من ال اسمه هادى ده مش هيحصل. هادى: انت رافضنى ليه يا جوز خالتى على الافل انا احسن من الممرض ال مش لاقى ياكل. ابو غادة: اهو ال مش لاقى ياكل ده شوية التراب ال بيمشى عليهم بالف واحد من عينتك. هادى بعصبية: لا بقا مسمحلكش. امه بسرعه مسكت ايده وقالتله : اسكت يا هادى ده مهما كان جوز خالتك وفى مقام ابوك. جريت غادة على امها وهى شايفه كل حاجه حلمتها الفترة الأخيرة بتقع قدامها: ماما، ماما اقنعى بابا عشان خاطرى هو بنفسه قال فتحى زهدنى خلاص وانا كمان مبقاش ينفع صدقينى نرجع وجعنا بعض قوى ياما وبعدين انتى مش كنتى بتتمنى انى اتجوز هادى وياما كنت بتقنعينى بيه حصل ايه بقا ما انا اهو هتجوزه. امها: هنفترض انه خلاص عيشك اتقطع مع ابو بنتك مع انه رجل غلبان بكلمتين يتراضى، بس هادى ال واقف ده مش هو هادى ال اتمناه ليكى هادى بتاع زمان كان ينفع غادة بنتى المدلعه ال مش وراءها حاجه غير الزواق والمناقرة فى خواتها لكن ده لا انتى تنفعيه ولا هو ينفعك. ابو هادى: عندك حق وانا كمان شايف كده وان كان على مجيئها هنا فأنا بنفسى كنت هجبها لحد عندكم الصبح بكرة ومحبناش نقلقكم. هادى: ايه الكلام ال انت بتقوله ده يابابا. ابوه: عين العقل وال المفروض يحصل. ابو غادة: على كده هتدخلى تغيرى وترجعى معايا على البيت. ام هادى حاوطت غادة بيديها: ده لا يحصل ولا يكون عايزين تاخدوها عشان تكسروا نفسها زى ماعملتوا قبل كده وتغصبوها ترجع مذلوله تعيش خدامه تحت رجلين جوزها! ده لا يحصل ولا يكون. ام غادة بصدمه: هو ده الكلام ال ضحكتى بيه على البت ومليتى دماغها بيه! غادة: مش هو ده ال حصل ياما ولا نسيتى،لو انتى نسيتى فأنا مش هنسى قهرتى وانا وسطكم يابا، أنا مش راجعه تانى معاك هناك. ابوها: غصب عنك هتيجى معايا. هادى: ليه هى عيلة صغيرة تتحكم فيها. ابو غادة: انت بالذات تسكت خالص مدخلش بينا. هادى: ياعمى انا لحد دلوقت مقدر زعلك وحالتك وبقولك لو ناعى هم طلاقها وكلام الناس فأنا متفق معاها ان بعد شهور عدتها هنتجوز. ابو غادة: اهو انت بالذات لو اخر واحد فى الدنيا فأنا مش هجوزك بنتى. غادة: بس انا عايزاه يابا وموافقة عليه. ام غادة بصدمه: يقصر بأجلك ربنا يابعيدة بقى واقفة قدام ابوكى بكل بجاحه وتقولى عايزاه.. ابوها بحسره: هى جات على دى ماهى عملت الالعن، اسمعى كلامى لاخر مرة، انت هتقومى تغيرى هدومك وتيجى معايا وجواز من الجدع ده مفيش تنسيه خالص. غادة بتمسك ايدين ابوها: صدقنى يايا مش هقدر ارجع معاك البيت مبقتش قبلاه ولا هينفع اعيش معاكم عيشتكم دى تانى وهادى انا بحبه وهو بيحبنى سبنى يابا وانا متأكده انى هكون سعيده معاه. ابوها: لو فضلتى على رايك ده تنسى انك ليكى اهل ها قولتى ايه؟ سكتت وهى شايفه ابوها بيحطها بين اختيارين أصعب من بعض حلمها وامنيتها وبينهم. بعد شوية كان ابو غادة وامها راجعين مصدومين ان بنتهم اتخلت عنهم بسهولة كده وفضلت ابن خالتها عليهم. اما غادة فكانت واقفة فى الشباك دموعها نازلة وهى شيفاهم ماشين، طبطبت خالتها عليها بشويش وقالتلها: بكرة يهدوا وينسوا ولما يشفوكى متهنية مع هادى يعرفوا ان كان عندك حق. ابو هادى بعصببة سابهم ومشى: ال بيحصل ده غلط كبير انا مش موافق عليه بصت غادة لخالتها ال طمئنتها: سيبك منه جوز خالتك زى عينه ابوكى بكرة يهدى. عدت إيام العده وهادى طول الفترة دى كان بيتفنن ازاى يخلى غادة مبسوطه وياكدلها انها اختارت صح من هدايا ودهب وخروجات والشقة الجديدة ال اخدها وهى بتفرشها عشان يعيشوا سوا فيها وهى كانت الس/كينه سرقاها وطايرة من الفرحه وخصوصا ان خالتها كانت دايما معاها وجه يوم كتب كتابهم . بعظ مالبست غادة فستان بسيط هادى ابيض بدموع وهى قاعده فى الأوضة مستنية ينده عليها تطلع للماذون كانت بترن على مامتها ال مش بترد عليها من يوم المشكلة فراحت بعتلها رسالة وكتبت فيها" أنا انهاردة كتب كتابى على هادى ادعيلي ربنا يوفقنى فى حياتى الجديدة يا امى" بعتتها وسكتت ونغزة جات فى قلبها مش عارفة سببها، متعرفش ان فى الوقت ده بنتها يارا فى المستشفى تعبانه وفتحى واقف ونسمه مع الدكتور جوه وهو بتكشف عليها. وعند امها اول ما شافت الرساله بقلب ام دعت وقالت: يارب اخلف ظنى يارب. اما عند هادى فامه دخلت علي صوت زعيقه وعصبيته فى التليفون: فى ايه فى ايه؟ هادى: مش عايز يطلقها ياما مش عايز يطلقها. امه: يا موكوس وانت عايز ترجع تتجوزها تأنى بعد ما جوزتها بايدك لصاحبك انت عقلك ايه خف خلاص! أنا مش ناسية انك ضحكت عليا فى موضوع الطلاق ده ولو مكنتش سمعتك مكنتش عرفت بموضوع احمد صاحبك ده، فانساهم وركز فى ال جاى مفهوم، يالا المأذون بره. تم كتب الكتاب ال ابو هادى مرضيش انه يحضره. ام هادى: مبروك يا اولاد، يالا يا هادى خد مراتك وعلى بيتكم يالا. ابتسم هادى وسحبها من ايدها وأمه بتشاورلهم بايدها. غادة بالم: هادى بالراحه ايدى بتوجعنى، بالراحه يا هادى بس هو زى ما يكون مش سامعها فتح باب العربية وحقها جواها بطريقة قلقتها وركب هو من الناحية التانية وطول الطريق ساكت مهما غادة تكلمه مش بيرد عليها. غادة وهى بتبص للشارع حواليها وتبلع ريقها: هو احنا رايحين فين؟ فتحى لأول مرة بعد كتب الكتاب يتكلم: على بيتنا ياروحى. طريقته خوفتها وخلتها طول الطريق كامشة على نفسها، شوية ونزلوا قدام عمارة فى حته مقطوعه نزل فتحى ونزلها وهى تبص حواليها على المكان ال. يرعب سحبها من ايدها وطلع بيها السلم على شقة فى الدور التانى مهتمش بدموعها ال نازلة بعد ما اتعورت فى سلم مكسورة وهو ساحبها وراه. اول ما دخل الشقه وقفل الباب فلت ايدها فى نص الصالة وهى بقت تبص حواليها برعب من هيئة المكان الحيطان ال لونها مش معروف اسود ولا رمادي من كتر التراب والوسخ البلاط القديم المتكسر ، العفش ال لو واحد صحته كويسة لو قعد عليه يكسره من كنبه قديمه وكم كرسى خشب. غادة: ايه ده يا هادى؟ احنا فين ومرحناش شقتنا ليه؟ هادى وهو بيقلع جاكت بدلته: نورتى بيتك يا عروسة. غادة وهى مش مستوعبه ال بيحصل: بيتى! هادى انت بتعمل فيا مقلب صح؟ بس الهزار ده مش حلو على فكرة وكده انا هزعل منك. هادى بهدوء وهو بيقعد على الكنبه بيفرد ايديه: انفلقى. غادة جريت عليه ومسكت ايده: مالك يا حبيبى، فى ايه؟ انت متغير معايا كده ليه فى حاجه مزعلاك منى؟ انا زعلتك فى حاجه صدقنى اكيد مكنتش اقصد. هادى بصلها بهدوء وبابتسامه صغيرة: انا عندى تلاتين سنه منهم عشرين سنه انتى مزعلانى منك فيهم يا غادة. غادة يصدمه رجعت لورا وهو قام من مكانه وبيقرب منها ببطء: كل كلمه كنت تتريقى بيها عليها زعلتنى، هادية ال فضلت سنين تقوليها بصوت عالى قدامى وفى ظهرى لحد ما شككتينى فى رجولتى زعلتنى، لما حبيت اتقدم ليكى وأثبت للناس كلها انها هى ال عابت فيا وفى شخصيتى اتجوزتنى ورفضتى مرة واتنين وعشرة واسبابك كانت ايه هو ده لاقى ياكل لما ياكلنى ده ابوه ال بيصرف عليه، ابن امه، هادية ابة نظارة قعر كوباية ده اصلا من بعد المغرب مش بيشوف. غادة بخوف وقعت على الكرسى وراها وهى بتبصله وهو قرب منها وحاطها بايده وجسمها كله بيتنفض: بس ده كان هزار، لعب عيال مش أكتر انا مقصدتش حاجه. هادى برفعه حاحب: لعب عيال! وماله اهو لعب العيال ده بقا منكرش انه له فضل عليا فى حاجات كتير، يعنى اشتغلت وفحت نفسى فى الشغل وشغل اضافى وشغلانات كتير اى حاجه فى كل حاجه روحت الجيم صححت نظرى من الاخر بقيت هادى تانى خالص لدرجه انك انتى نفسك اما شفتينى معرفتنيش وحبيت وحده اقل ما يقال عنها ملاك نازل على الأرض واتجوزتها بس. مسكها من رأسها لدرجه ان الحجاب اتفك وهو بيجز على أسنانه الله قال: بسببك معرفتش اكون طبيعى معاها وكلامك بيرن فى ودانى، كنت بطلع غلى منك فيها، كنت بالنسبه ليها شيطان جحيم وانتى عايشة حياتك وخلفتى لا ومش عاجبك كمان! كل مرة كنت بشوفك فيها نار بتقيد جوايا قولت لازن ابوظلك حياتك زى ما حياتى باظت بسببك. غادة: انا هقول لخالتى ومش هسكت. هادى فلتها وبضحكها عالية: عهههه، خالتك نفسها مش طايقة تسمع صوتك أصلها بالعقل كده هتفضلك على ابنها وحيدها ابن امه ولا نسيتى انت كنت كل يوم كرهك فى قلبى بيزيد غن اليوم ال قبله العجز ال حاسس بيه قدام مراتى وانا ببقا شايفك قدامى بتقولى هادية هادية اللحظه ال بكيت فيها بيم ايدين أمى ال قالتلى الحل ال يريحني ماهو انا مش هعيش فى العذاب ده لوحدى، يوم ما امك. كلمتها وقالتلها انك هتعيشى فى مصر مع جوزك وبنتك كنت انا جنبها وبعد ماقفلت. هادى بوجع لأمه: شفتى ياما عايشة حياتها بعد ما خربت حياتى. ام هادى بغل: اسمع يا هادى يابنى انت زى الفل رجل من ظهر رجل وحلك الوحيد عشان ترجع تثق فى نفسك تانى انك تكسر نفس ال كسرتك وتجبها تحت رجلك. هادى: وده بحصل ازاى يا امى؟ ام هادى: سيب الموضوع ده عليه ال زى غادة صنف نمرود وانا عارفة مداخلها كويس. رجع هادى من ذكرياته وبابتسامه نصر : وهو بقيتى فى ايدى يا غادة. جريت غادة ناحيه الباب برعب: ده لا يمكن بحصل ابدا. مسكها فتحى من وسطها رفعها عن الأرض ودخل بيها لاوضه النوم وكل صرخه منها بترضى غروره وكبريائه وبعد وقت اتعدل على السرير مسك تليفونه ورن على مامته ال ردت من اول مرة زى ما تكون كانت ماسكاه فى ايدها ومستنية. ام هادى: طمئنى، حصل؟ هادى وهو بيولع سيجارة: وصفتك نجحت يا أمى. امه من الناحية التانية زغرطت بصوت عال وصل لغادة ال دموعها مش بتقف وهى حاسة بوجع فى جسمها بتحاول ترفع رأسها حتى ومش قادرة. ام هادى: الف مبروك يا نور عينى تتهنى يارب افتح السماعه عايزة اقولها كلمتين محشورين فى زورى. عمل هادى زى ما امه قالتله: اسمعى يابنت اختى خلاص كده خلصت مبقاش ليكى غير بيت جوزك بيتى ابنى، طريقك وسمعت انه خطب وابوكى واتبرى منك وانتى لا شغله ولا مشغله يعنى من الاخر مبقاش قدامك غير ابنى، بس هو رجل خلقه ضيق حبتين مبيحبش يسمع غير نعم وحاضر وامين مش زى الشوال ال كنتى متجوزاه. غادة بقهر: قطع لسان اى حد يقول على فتحى شوال، فتحى رجل مفيش منه انا ال غبية مشيت وراكى انتى وابنك لحد ما ضيعتنونى. ام هادى: شوف البت وبجاحتها تعمل العملة وتقول انتوا، ايه بت هو حد كان ضربك على ايدك يختى ماهو كله بمزاجك دى انتى وقفتى قدام ابوكى وبعين بيضا قولتى مش راجعه معاك. غادة: روحى ربنا ينتقم منك انتى وابنك انا يستحيل اعيش معاه ثانية وحده يطلقنى يعنى يطلقنى. ام هادى: ما انتى خلاص استحليتى الموضوع كل شوية رجل وكل شوية طلقني. غادة بقهر: متحسبيش ابنك على الرجالة. اااااااه. طلعت منها وهى ماسكه ايد هادى ال لفت حوالين رقبتها بيرفعها من على السرير وعنيه سودا من العصبية ومش قادرة تاخد نفسها هادى بصوت مرعب : عن اذنك يا أمى هربى مراتى. امه بصوت مليان فرحه وشماته: خد راحتك يا حبيبى. قفلت معاه وهو بص لغادة: انا بقا هوريكى ال مش محسوب على الرجالة ده هيعمل فيكى ايه؟ ومن يومها غادة حياتها طول الليل عبارة عن صريخ وبالنهار خدامه تكنس تمسح تطبخ وهى مذلوله بعد ما سحب منها الموبايل ورمى هدومها وجاب لها هدوم بالا واخد منها كل دهبها، قفل عليها الباب والشباك وكل ما بيزيد فى ذلها كل ما بيرضى غروره اكتر واكتر، كل ما بيسمعها بتصرخ بيسمع قصادها ضحك العيال عليه وهى بتقول: هادية ام شعر ناعم ماشية بتمتختر ياترى الحلو جاى ولا متأخر. ولو اتجرات فى يوم وقالت لا او حتى رفعت عينيها فيه بيبقى عذابها موصول الليل بالنهار. وفى مرة دخل من شغله بيفتح الباب وينادي عليها مش صوت شاف دخان كتير طالع من المطبخ جرى على هناك لقى الاكل اتحرق وهى واقعه على الأرض وهى غرقانه فى دمها، طفئ البوتجاز وبسرعه رن على امه. _ايوه يا حبيبى. هادى بقلق: ايوه يا ماما انا روحت لقيت غادة واقعه على الأرض وغرقانه فى دمها. امه برعب: قطعت شيراينها؟ هادى وهو بيفتش فيها: لا ايديها ورجليها سلام. امه: معقول يكون حصل؟ بلهفه كملت: بسرعه خدها جرى على المستشفى لتكون حامل وبتسقط نلحق العيل احنا مصدقنا. بعد شوية فى المستشفى خرج الدكتور لهادي وأمه ال قاعدين على نار وابوه الناحية التانية بيسمع وهو ساكت. هادى: ها يا دكتور. ام هادى: لحقتوا العيل. الدكتور: للأسف انتوا لما جبتوها كان واحد نزل ودلوقت اجهضت التانى بالفعل كان جاى خسران. هادى: التانى؟! امه وهى بتضرب على صدرها: اتنين! كانت حامل فى توأم والاتنين نزلوا، ياميلة بختى يا حظك الهباب يابنى عيالك راحوا من قبل ما تعرف ولا تحس بيهم. هادى بصوت حاد: قولى يادكتور، السبب نزولهم ايه؟ طبيعى ولا الام ليها دخل؟ الدكتور وهو بيعمل نظاراته: الكشف المبدئى بيقول إجهاد قلة تغذية وانيما حاده بس كمان فة كدمات فى جسمها كله هتفوق ونشوف نتجية التحليل عن اذنكم. هادى بدموع لامه: قسما لو كان ليها دخل للى حصل لعيالى لاخليها تتمنى الموت وماتنلهوش ياما. امه بغل: موت ايه ده انا هقرقشها باسنانى، ده خطفت حلم عمرى ال اتمنيته انى اشيلك حته غيل ودول كانوا اتنين يا ضنايا اتنين. ابو هادى انسحب من جنبهم وخرج بره المستشفى بيقول فى سره: انا مش هفضل طول عمرى واخد وضع المتفرج البت دى لو حصلها حاجه ذنبها هيفضل فى رقبتى العمر كله. مسك التليفون واستنى لما رد من الناحية التانية. _الو، مين معايا؟ ابوهادي: انا ابو هادى، لا استنى لو يهمك امر بنتك وسلامتها ما تقفلش. بعد كم ساعه قدام اوضه غادة ام هادى للممرضة ال داخله عليها: ها يابنتى هى لسه مافقتش. الممرضة: هدخل اشوف يا حجه واديلها علاجها. ام هادى: هى غيبت كده ليه؟. الممرضة: احمدوا ربنا دى انكتبلها عمر جديد. ام هادى: ياريتها كانت هى ولا عيال ابنى. دخلت الممرضة وهما لفوا رأسهم على صوت بيزعق: عملتوا ايه فى بنتى يا مجرمين. قامت ام هادى وهادى وابوه من مكانهم بصدمه وهما شايفين ابو غادة واخوها واولاد عمها واقفين. بس هادى لأمه ال بلعت ريقها وقالت فى سرها: وده ايه ال جابه ده. ابو غادة: بنتى فين؟ انطقوا. ام هادى: مالها بنتك مفيهاش حاجه سقطت زى ما ستات كتير بتسقط. ابو غادة: ده اخر يوم لبنتى على ذمتك هترمى عليها اليمين دلوقت. هادى بجنون: انت شكلك خرفت ولا هبت منك انتى فاكرنى هتهط من شوية العيال ال لاممهم حواليك دول لا فوق، ال جوه دى مراتى وطلاق مش هطلق. ابو هادى: طلقها يابنى وسبها لناسها. هادى باستفزاز: لا ومالهمش حاجه عندى هو انت مش اتبريت منها جاى وعايز ايه؟ ابوها وهو بيقرب منه بيمسكه من هدومه : عايز بنتى ومش هسيبها. مسك هادى فى ابو غادة من هدومه وهنا اخوها اتجنن وطلع اداه بيضا من هدومه وبعد ابوه عن هادى ورفعها فى وش هادى . ام هادى بصويت: يالهووووى، الحقونا ياناس عايزين يقت/لو ابنى. وجوه عند غادة بدأت تفوق وجامعه الأصوات والصريخ ال بره وهمست لما ميزت صوت منهم مش مصدقه: بابابابا. الممرضة برعب: انا هخرج اشوف فى ايه؟ وقفتها ايد بسمه ال مسكتها بدموع ورجاء: ابوس ايدك خرجينى معاكى انا مش قادرة اقوم ساعديني. الممرضه: بس انتى تعبانه وكده غلط عليكى. غادة: ابويا بره انا عايزة ابويا ينجدنى منهم ابوس ايدك ساعديني. الممرضه بتأثر عشانها قومتها وسندتها لحد الباب واول ما فتحته شافت اخوها بيهدد هادى بس/لاحه والكل ملموم عليهم. ابوها: طلق بنتى والا هاخد روحك فى ايدى. امه: طلقها خليها تغور وش الفقر الفاجرة. اخو غادة: لمى لسانك ياولية انتى والا اخد فيكى إعدام. غادة بدموع بابا. جرى ابوها عليها بلهفه وهو شايف بنته الحلوة جلد على عظم لونها اصفر شفايفها زرقا وتحت عيونها سواد. رجليها ما استحملتش الوقفه وقعت بين ايدين ابوها جرى اخوها وفلت هادى بعد ما سابوه لأولاد عمه شال اخته بين ايديه وابوه خلع الملحفه ال حوالين رأسه وغطى بيها شعرها وهو بيقول بكل لهفة وخوف: ما تخافيش يابنتى ما تخافيش. غادة بصوت ضعيف: رجعونى بيتنا ودونى لامى. قالتها وعنيها غمضت فتحت بعد وقت طويل جدا لقت نفسها فى اوضتها على السرير وأخواتها حواليها وفى دفء محاوطها بصت لقت رأسها على رجلين امها ال بتقرا وتسمى عليها دموعها نزلت بندم: سامحينى يا ماما سامحونى كلكم، أنا انا غلطت فى حقكم قبل ما اغلط فى حق نفسي، سامحونى. امها وهى بتلمس على شعرها: مش هنتكلم على ال فات يابنتى عشان انا كمان عليا ذنب فيه من اول ما طلعتى للدنيا ورجليكى طولت وانا شايفه شوقك لكل حاجه حلوة حواليكى محظرتكيش معودتكيش على القناعه وانك ترضى بقليلك مفهمتكيش ان مفيش حد بياخد كل حاجه فى الدنيا، حتى يوم ما حبيت اعلمك الصح والغلط وازاى تعيشى مع جوزك عاقبتك من غير ما افهمك وخليت المسافة ال بينى وبينك وبينك وبينه تكبر، بس انتى كمان فيكى عقل يميز الصح والغلط ال ينفع وال مينفعش يابنتى، هانت عليكى بنتك يا غادة قدرتى تسبيها يا بنتى جبتى القسوة دى كلها من فين؟ غادة: كنت معمية ياما مش شايفه غير نفسى وبس، نفسى اشوفها ياما هى مع ابوها صح. امها بلجلجه: غادة، فتحى اتجوز اول امبارح. دموعها نزلت بوجع: ربنا يهنية ويسعده هو طيب ويستاهل خير الدنيا كله. بصت لامها: تفتكرى فى يوم هيسامحنى؟ ويخلينى اشوف بنتى. امها بابتسامه: الايام كفيلة تدوب الزعل يابنتى سبيها على الله. وبالفعل عدت سنين عند هادى فبعد طلاقه من غادة اتعرف على رقاصة واتجوز ها وخرج عن طوع امه لأول مرة وقطعها فماتت بحسرتها من ابنها ومن احساس الوحده بعد وفاة جوزها واختها ال مش بتكلمها اتغيرت غادة فيهم كتير لبسها الواسع خمارها قربها من ربنا علاقتها بأهلها مرات اخوها، غادة بقت بالنسبة ليهم ورده بترطب بريحتها الحلوة على قلوبهم. عند غادة رن تليفونها ونزلت بسرعه ترد بره القاعه: ايوه يا حبيبتى مجتيش ليه؟ يارا: عندى امتحانات يا ماما غادة كتير فماما قالتلى اخلص واجى اقعد عندك فى الاجازة براحتى. غادة: ماما عندها حق اسمعى كلامها وما تغلبيهاش معاكى يل حبيبتى وابقى سلميلى عليها. يارا: حاضر ياماما غادة، سلام. غادة: سلام يانور عينى. وانهارده البيت بيتجهز فرح اختها الصغيرة ال فى السنين ال فاتت غادة قربت منها اوى وعوضت فيها حرمانها من بنتها وسط الناس ماهى قاعده وعم العريس سلم عليهم شاف غادة العروسة مش عايزة تسيبها وكل ما تيجى تنزل من على الكوشة تمسك فيها تقف لحد ما ضحكت على حركاتها ضحكه صغيرة خلت قلبه اتهز لأول مرة لست حست غادة بنظراته ليها فاتكسفت ونزلت عنيها لتحت. عم العريس: مين دى يا على. على: دى غادة اخت العروسة الكبيرة. هز عمه رأسه من سكات وراح ناحيه ابو العروسة ووشوشه فى ودنه والرجل ابتسم وبص على بنته ال واقفة وبعدين على مراته ال كانت متابعه كل حاجه من الأول وبتدعى جواها بتقول: يارب، هى غلطت وندمت وتابت اجبر خاطرها يارب. ابتسم ورجع بص للرجل : حج كامل انت رجل ميعبكش حاجه وكلها تغرف اخلاقك وشهامتك والعشر سنين ال بينكم دول مش فرق انا هفاتح امها والبت وال فيه الخير يقدموا ربنا. بقلم مروة حمدي.

مقالات ذات صلة

رواية لهيب الروح(الفصل الرابع عشر إلى السابع عشر) بقلم هدير دودو | Contemporary Fiction Chapter

رواية سطور عانقها القلب (الجزء الأخير من الفصول) بقلم سهام صادق | Complete Novel – Reading App

رواية زوجتي العمياء(الفصل الثامن عشر إلى الأخير) بقلم نورهان لبيب | Completed Love Fiction

رواية في سبيل صهيب(الفصل الأول إلى الرابع ) بقلم لبنى دراز | Latest Drama Tale Part

رواية لمن القرار(الفصل الخامس والخمسون إلى السابع والخمسون)بقلم سهام صادق | New Episode – Read Online

رواية عن العشق والهوى(الفصل الرابع إلى السادس)بقلم نونا المصري | New Episode – Read Online

اترك تعليقاً إلغاء الرد